Άντε παένετε από δω ρε Μπαλάφες



Ρε παιδί μου εντάξει, να το καταλάβω... Άνθρωποι είμαι στε όλοι και έχουμε τις άσχημες στιγμές μας. Υπάρχουν στιγμές που τα νεύρα μας γίνονται μπατονέτες. Στιγμές, που θα αντιμιλήσουμε στη μάνα, τον πατέρα, το αφεντικό, τον περιπτερά της γειτονιάς, το ζητιανάκι στα φανάρια, την γκόμενα μας. Εντάξει θα μου πεις, λογικό. Άνθρωπος είσαι κι εσύ, δικαιούσαι να λες κι ένα «άντε πάενε από δω» ρε αδερφέ. Εκτός κι αν σε λένε… Μπαλάφα!

Χούντα είναι, θα περάσει!



Συμπληρώθηκαν δύο χρόνια διακυβέρνησης του τόπου από την αριστερά, όπως τουλάχιστον θέλει να αυτοπροσδιορίζεται.
Έχουν γραφτεί και έχουν ειπωθεί τόσα πολλά για την κατά γενική ομολογία, χειρότερη κυβέρνηση που γνώρισε ο τόπος στην σύγχρονη ιστορία του, μια κυβέρνηση η οποία δύο χρόνια δεν κυβερνά τον τόπο αλλά, το κοινό της.

Τα παιδιά με αναπηρία πληρώνουν την παντόφλα που τρώει ο Πολάκης



Το νταβατζιλίκι Πολάκη και τα παιχνίδια του με την υγεία των πολιτών συνεχίζεται, με θύματα αυτή τη φορά ανθρώπους με αναπηρίες και κυρίως, μικρά παιδιά τα οποία είναι ενταγμένα σε δομές ειδικής αγωγής.
Τι συμβαίνει λοιπόν;

Τα έμαθες πατέρα;



Η αλήθεια είναι ότι το να κάνεις ποδαρικό Παρασκευή και 13, μάλλον δεν το λες και πολύ καλό…

Μασάμε όμως εμείς, τα παιδιά που γεννήθηκαν την 16η Ιουνίου;

Ποια είναι αυτά;

Η βλακεία είναι κίνδυνος θάνατος

Είπα να το καταπιώ και να μην ασχοληθώ με το θέμα. Το θεωρούσα χάσιμο χρόνου και γραφικό για να του αφιερώσω έστω και λίγα λεπτά. Η ερώτηση όμως προσφιλούς μου προσώπου περί του θέματος, με προσγείωσε ανώμαλα στην πραγματικότητα.