Πατά … track στον Αστακό!

Ακόμα δεν τον είδαμε, Γιάννη τον βαφτίσαμε, λέει ο θυμόσοφος λαός μας. Το γνωμικό αυτό, ταιριάζει γάντι, με τα όσα συμβαίνουν όταν η επικοινωνιακή πρακτική προλαβαίνει την πραγματική άσκηση σοβαρής πολιτικής.

Όλοι θυμόμαστε όταν πριν από λίγους μήνες, η κυβέρνηση είχε επιδοθεί σ’ έναν μαραθώνιο άσκησης επικοινωνιακής υπεράσπισης της μέγγενης που σφίγγει στο λαιμό την ελληνική οικονομία. Αναφέρομαι στο περίφημο μνημόνιο. Τότε λοιπόν, η κυβέρνηση … ανακάλυψε ότι χωρίς ανάπτυξη είναι πρακτικά αδύνατον να εφαρμοστεί χωρίς δυσάρεστες συνέπειες για τον απλό πολίτη και ανακοίνωσε με μεγάλο καμάρι και σιγουριά μια μεγάλη επένδυση στον τομέα της ενέργειας που θα ξεπερνούσε τα 2,5 δις ευρώ στον Αστακό Ξηρομέρου Αιτωλοακαρνανίας. Έγινε τότε πολύς λόγος, για τις εκατοντάδες θέσεις εργασίας που θα ανακούφιζαν εκατοντάδες ντόπιες οικογένειες, όπως και την ακμή που θα ακολουθούσε γενικότερα στην περιοχή με όλες τις παράλληλες δραστηριότητες που θα ακολουθούσαν ακριβώς εξ’ αιτίας της μεγάλης αυτής επένδυσης.

Φτάσαμε μόνο λίγους μήνες μετά, για να μας κοινοποιηθεί με τον πιο άσχημο τρόπο από τους επίδοξους επενδυτές απ’ το Κατάρ, ότι αποσύρουν το ενδιαφέρον τους για αυτή την επένδυση που πάνω της το κυβερνητικό επιτελείο είχε βασίσει μεγάλο μέρος από την ανάγκη του να μας αποδείξει την φερεγγυότητά του και την προσήλωσή του στον στόχο της ανάπτυξης. Τίποτα απ’ όλα αυτά δεν συνέβησαν και το χειρότερο όλων είναι το τι ακολούθησε μετά την διάλυση της κοινοπραξίας. Χάσμα απόψεων και αλληλοκαρφώματα μεταξύ των συναρμόδιων υπουργών, μούδιασμα και κάτι ακόμα χειρότερο, κρίση πανικού. Αυτές οι αντιδράσεις λοιπόν αποδεικνύουν περίτρανα ότι κανένα όραμα και κανένα σοβαρό σχέδιο δεν υπάρχει για ανάπτυξη και έξοδο από την κρίση. Η προχειρότητα είναι βασικό χαρακτηριστικό της κυβέρνησης που μας έστειλε στην αγκαλιά της εξωτερικής εποπτείας. Χειρότερό όμως όλων θεωρώ το ότι οι συγκεκριμένοι άνθρωποι δεν σου δίνουν την ευκαιρία να ελπίζεις και να οραματίζεσαι.

Όλα αυτά τα γράφω διότι η υπόθεση του Αστακού, με πείραξε και με πονάει. Κατάγομαι από την περιοχή και ξέρω πολύ καλά ότι πολλοί περίμεναν με μεγάλη ανυπομονησία την συγκεκριμένη επένδυση, ελπίζοντας σε μια θέση εργασίας. Είναι πολύ άσχημο να σου γκρεμίζουν την ελπίδας της προσμονής για ένα καλύτερο αύριο. Τι μπορείς να πεις τώρα σε αυτούς τους συμπατριώτες μου, όταν το μόνο θέμα συζήτησης μας το καλοκαίρι ήταν ο Αστακός και το Πλατυγιάλι;

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου