Το ξεχειλωμένο άσυλο

Τα πράγματα, πλέον έχουν υπερβει τα όρια του ανεκτού. Άνθρωποι εξαθλιωμένοι επι το πλείστον, χωρίς πατρίδα οι περισσότεροι, χωρίς σκοπό στην χώρα μας όλοι, αρχίζουν και καταλαμβάνουν τα πανεπιστημιακά μας ιδρύματα, ασφαλώς όχι μόνοι, αλλά υποβοηθούμενοι από συγκεκριμμένους πολιτικούς κύκλους που απεργάζονται σενάρια αναρχίας, σκοταδισμού και χάους.

Τέτοιες ενέργειες, ενισχύουν χωρίς δεύτερη σκέψη,, όσους υποστηρίζουν την πλήρη κατάργηση του πανεπιστημιασού ασύλου. Το περιβόητο άσυλο, που θεσμοθετήθηκε για να προστατεύει την ελεύθερη διακίνηση ιδεών και γνώσεων, έχει γίνει μια απαξιωμένη έννοια χωρίς ουσία και σκοπό. Έχει γίνει πλέον το δίχτυ προστασίας εγκληματιών, υπονομευτών της δημοκρατίας και του πολιτεύματός μας, του κάθε επαναστατημένου με αιτία και χωρίς αυτή καθώς επίσης και των ορδών των μεταναστών που έχουν καταλάβει τα τελευταία χρόνια την πατρίδα μας.

Αλήθεια, γνωρίζει κανείς από όλους αυτούς τους δύσμοιρους λαθρομετανάστες, γιατί άραγε κάποιοι τους πήγαν σηκωτούς στο κτίριο της Νομικής σχολής Αθηνών, διακόπτωντας για άλλη μια φορά, την ομαλή και εύρυθμη λειτουργεία της σχολής. Ασφαλώς και όχι. Ένα άλλο για μένα πολύ σημαντικό ερώτημα που πρέπει να απαντηθεί είναι το ακόλουθο, όλοι όσοι υποβοηθούν αυτήν τη κατάσταση, αναφέρομαι σε συγκεκριμμένη πολιτική νεολαία, αλήθεια, έχουν να μας προτείνουν τρόπους με τους οποίους όλοι αυτοί οι άνθρωποι μπορούν να ενταχτούν ομαλά και να ενσωματωθούν στην ελληνική κοινωνία; Πολύ φοβάμαι πως όχι κι αυτό είναι το χειρότερο δυστυχώς. Νέοι άνθρωποι καθοδηγούμενοι σαν στρατιωτάκια από πολιτική ηγεσία με έφεση στα πυροτεχνήματα και στο εφέ, δεν μπορούν και δεν έχουν το δικαίωμα να προκαλλούν τέτοιου είδους ανωμαλία στην εύρυθμη λειτουργεία ενός πανεπιστημιακκού χώρου, ειδικά τέτοιες δύσκολες εποχές με δεκάδες προβλήματα να πνίγουν σαν θηλιά στο λαιμό, την ελληνική νεολαία.

Σε κάθε περίπτωση, δεν προτείνω να πάρουμε σκούπα και φαράσι και να ξαποστείλουμε ανθρώπους που ταξίδεψαν χιλιάδες μίλια, με ενέχυρο την ζωή τους, στέλνοντάς τους από εκεί πού’ ρθαν. Επιτέλους, πρέπει να μπει μια τάξη σε αυτό το χάλι, που αποτελεί κατά την άποψή μου, μια βόμβα που το βραδύκαυτό φιτίλι της κοντεύει να σωθεί, στα θεμέλια της ελληνικής κοινωνίας, απειλώντας να τινάξει τα πάντα στον αέρα. Προτείνω επίσης, κάποιοι με πολιτικές σκέψεις που ρέπουν προς την αναρχία και στην πρόκληση συνθηκών χάους και πανικού, να αναθεωρήσουν τις απόψεις τους συμβάλλοντας με την σειρά τους, στην έξοδο από το τέλμα που έχουμε περιέλθει ως σύστημα αξιών. Έχουμε όλοι το δικό μας μερίδιο ευθύνης και κανείς δεν είναι άμοιρος αυτής. Ας σταματήσουμε να χρησιμοποιούμε σαν κοπάδι προβάτων ευαίσθητες κοινωνικές ομάδες που ζουν σε συνθήκες εξαθλίωσης για μικροκομματικές και μικροπολιτικές σκοπιμότητες. Ας κρατήσουμε όλοι μια σοβαρή και υπεύθυνη στάση απέναντι στην ιστορία που μας κλείνει πονηρά το μάτι…

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου