Το χρώμα της δικής μου μοναξιάς

Κάποτε με ρώτησαν,
Το χρώμα της μοναξιάς αν ξέρω,
Και δεν ήξερα…

Δεν ήξερα, Γιατί μέχρι τότε,
Δεν είχα δει το χρώμα
Των δικών σου ματιών.

Σήμερα,
Αν και πάλι με ρωτούσαν,
Δεν Ξέρω τι να τους απαντήσω.

Το χρώμα της μοναξιάς,
Ίσως Έχει και το χρώμα
Της δικής σου ψυχής.

Δεν μπορώ να το δω,
μπορώ όμως να το φανταστώ.
Έχει το χρώμα τα’ ουρανού,της θάλλασσας
Και του περιστεριού.

Τι απάντηση
Να δώσω τελικά
Δεν ξέρω.

Το χρώμα της μοναξιάς
Τελικά
Μπορεί να μην μάθω ποτέ…

Ξέρω όμως
Πως το χρώμα της δικής σου αγάπης,
Βάφει την δική μου μοναξιά.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου