Συγκάλυψη η αγνή διεκδίκηση;

Δεν νομίζω ότι κανείς αμφιβάλλει, ότι ζούμε ως κοινωνία πρωτόγνωρες, ιστορικές θα έλεγα, στιγμές.
 Οι εξελίξεις στην οικονομία, αναμμένεται να είναι ραγδαίες και μας οδηγούν σε ένα κοινό συμπέρασμα, κάτι που όλοι νομίζω απευχόμαστε, συμπέρασμα που θεωρεί την χρεωκοπία της οικονομίας μας δεδομένη. Χρεωκοπία η αναδιάρθρωση όπως εντέχνως προσπαθούν μερικοί να μας πλασάρουν τον τελευταίο καιρό.  Λες και μιλάμε για κάτι διαφορετικό… Φοβόμαστε τις λέξεις αντί να φοβόμαστε την ίδια την πραγματικότητα.

Αναμφίβολλα, πολλοί παράγοντες έχουν συντελέσει σε αυτή την κατάσταση, παράγοντες οι οποίοι δεν είναι δυνατόν, να περιγραφούν διεξοδικά σ’ αυτές τις γραμμές. Λίγο πολύ, όλοι τους γνωρίζουμε. Διαβάζουμε γι’ αυτούς, ακούμε ειδήσεις και γενικότερα ενημερωνόμαστε γι’ αυτούς, αρκούντως ικανοποιητικά, θα τολμούσα να πω.

Οι διάφορες κοινωνικές ομάδες, καθώς και ομάδες εργαζομένων, έχουν βγει στο δρόμο, διεκδικώντας όσα με κόπο κέρδισαν και κάποιοι τους στερούν, δικαιώματα και κεκτημένα ετών. Μπορεί άραγε κανείς να κατηγορήσει κάποιον που διεκδικεί τα δικαιώματά του; Ασφαλώς και όχι. Τι γίνεται όμως όταν μια κοινωνική ομάδα απεργεί και κινητοποιείται, στερώντας από τον μέσο πολίτη, ένα από τα ύψιστα αγαθά που η δημοκρατία ως πολίτευμα του προσφέρει, χωρίς υπερβολή, την ενημέρωση;

Ο λόγος, για την τετραήμερη απεργία που έχει προκυρήξει το συνδικαλιστικό όργανο των δημοσιογράφων, από αύριο Πέμπτη μέχρι και την Κυριακή. Δεν πιστεύω ότι υπάρχει κάποιος, έστω και ένας, που να θεωρεί ότι οι εργαζόμενοι αυτής της ομάδας, δεν έχουν δικαίωμα προσφυγής στην απεργία, ως έσχατο μέσο λύσης των αιτημάτων τους.
Έχουν κι αυτοί δικαίωμα στην διεκδίκηση όλων εκείνων που πιστεύουν ότι θα αποβούν υπέρ των ιδίων και του επαγγέλματός τους. Όμως, η διάρκεια, ο χρόνος και κυρίως ο τρόπος της κινητοποίησης τους, έχω την άποψη, ότι μόνο ζημιά μπορεί να προκαλέσει στο υπόλοιπο κοινωνικό σύνολο. Αυτό διότι, εν εξελίξει βρίσκονται διάφορα γεγονότα, τα οποία δεν αφορούν μόνο το μέλλον της ελλήνικής κοινωνίας αλλά και το δικό τους. Ας μην λησμονούν άλλωστε και οι ίδιοι με τις οικογένειές του, αποτελούν μέρος αυτής της κοινωνίας. Τα γεγονότα αυτά, λαμβάνουν χώρα τόσο εντός των συνόρων της πατρίδας μας, όσο και εκτός αυτής. Είναι μεγάλα, σημαντικά και κρίσιμα. Είτε έχουν να κάνουν με τις εξελίξεις που μας αφορούν άμμεσα, αναφέρομαι στην οικονομία, είτε μας αφορούν έμμεσα, αναφέρομαι στις εξελίξεις σε χώρες πολύ κοντά στην ελληνική επικράτεια.

Πολλοί κατηγορούν, όχι αδίκως, τα μέσα ενημέρωσης για σωρεία πραγμάτων. Μεροληψία στην προβολή θεμάτων πολιτικού ενδιαφέροντος, έλλειψη αντικειμενικότητας, περίεργες διαπλοκές και υπόγειες διασυνδέσεις κ. ο. κ. Δεν θα διαφωνούσα. Έστω κι έτσι όμως ( δεν το επικροτώ για να επεκτείνω την σκέψη μου το κάνω), καλύτερα να ενημερωνόμαστε έστω και στρεβλά, παρά καθόλου. Άλλωστε, πιστεύω, πως η κοινωνία μας πλέον, έχει ωριμάσει σε τέτοιο βαθμό, που είναι σε θέση να κρίνει και να εκτιμά, τι από αυτά που της πλασάρεται θα κρατήσει και τι θα απορρίψει. Είμαι απόλυτα σίγουρος γι’ αυτό.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου