Της αγάπης ο σκοπός

Αγάπη είπανε,
τι δύσκολο που είσαι πράγμα,
μοιάζεις με θαύμα,
φτιαγμένο από δάκρυα,
πόνο και κλάμα,
που μοιάζεις για όλους με λιμάνι,
για το καράβι,
που στα βράχια κινδυνεύει να ριχτεί,
για όποιον πονάει,
για όποιον διψάει,
για κείνον που ζητάει να σωθεί.

Αγάπη σου είπανε,
Πως είσαι ωραία,
Γυναίκα μοιραία,
Ψυχή παιδική,
Δεν κάνεις διακρίσεις,
Σωστές εκτιμήσεις,
Που δίνεις Και παίρνεις,
Χωρίς να μαθαίνεις,
Χωρίς να ρωτάς,
Παρόλο που χάνεσαι
Ια αργείς να χτυπάς.

Αγάπη σου γράψανε,
Τραγούδια και στίχους,
Συνθήματα έγινε,
Σε βράχια και τοίχους,
Που είπαν για σένα,
Πως είσαι φευγάτη,
Πως μοιάζεις με όνειρο,
Πως μοιάζεις μ’ εφιάλτη,
Για σένα που γίνανε μάχες καυγάδες,
Χώρες πολέμησαν,
Μεγάλοι νταλκάδες.

Για σένα αγάπη μου,
Εγώ θα παλέψω,
Στους δρόμους θα τρέξω,
Θα’ ρθώ να σε βρω,
Φτάνει να ξέρω,
Κι ας υποφέρω,
Πως δεν θα δειλιάσεις,
Δεν θα διστάσεις,
Και όρκο σου δίνω,
Πως ότι κι αν γίνω,
Θα είσαι για μένα,
Ο μόνος σκοπός.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου