Επανεκκίνηση τώρα...

«Σας κοιτώ στα μάτια και σας μιλώ με τη γλώσσα της Αλήθειας, όπως την νοιώθω. Και του Χρέους όπως το αντιλαμβάνομαι. Ο λαός μας απαιτεί να δούμε την Ελλάδα από την αρχή. Απαιτεί τομές ριζοσπαστικές. Με νέο Σύνταγμα και νέους θεσμούς. Με νέο πολιτικό και δημόσιο ήθος. Απαιτεί να ξεκολλήσουμε, επιτέλους, απ’ αυτήν την εικόνα μιας τραυματισμένης Ελλάδας, μια Ελλάδα της ανασφάλειας και του πανικού.»

Τα παραπάνω λόγια, ανήκουν στον πρόεδρο της Ν. Δ. και αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης Αντ. Σαμαρά, κατά την έναρξη της παρουσίασης, της οικονομικής πρότασης του για έξοδο από την κρίση, που έχει απλώσει την βαριά σκιά της, πάνω από την χώρα μας.

Η χθεσινή παρουσίαση του προγράμματος για την οικονομία της πατρίδας μας, από τον ιστορικό χώρο του Ζαππείου, αποτελεί σημείο ορόσημο για την πολιτική ζωή του τόπου μας. Αποτελεί σημείο σταθμό, στην μεταπολιτευτική Ελλάδα, που όλοι σήμερα παρατηρούμε αμήχανα, να μετράει τις πληγές της, που η μια μετά την άλλη, ανοίγουν και αιμορραγούν. Ο λόγος για τον οποίον η χθεσινή μέρα αξίζει να σημειωθεί και να μνημονεύεται, είναι απλός διότι Για πρώτη φορά, ένα πολιτικό κόμμα στην χώρα μας, που δεν κυβερνά και βρίσκεται στην αντιπολίτευση, δεν αρκέστηκε στο να παίξει τον ρόλο του σχολιαστή – κριτή της επικαιρότητας. Αυτό είναι το πλέον εύκολο και το πλέον ανέξοδο. Για πρώτη φορά, ένας αρχηγός κόμματος στην Ελλάδα, δεν προτίμησε τον λαϊκισμό και το χάϊδεμα αυτιών. Πρώτη φορά, μια αξιωματική αντιπολίτευση, παρουσίασε ένα ολοκληρωμένο πρόγραμμα, πλήρως κοστολογημένο και το έθεσε στην διάθεση και την κρίση του λαού. Δεν κρίνω αν το πρόγραμμα αυτό είναι το ιδανικό. Δεν λέω ότι αυτή είναι η μαγική συνταγή για έξοδο από την κρίση που μας ταλανίζει. Οι γνώσεις μου επί των οικονομικών θεμάτων, δεν είναι επαρκείς για να μπορέσω να το κάνω αυτό. Πιστεύω όμως, ότι η οικονομική αυτή πρόταση, είναι ένα δείγμα, για το πώς θα πρέπει πλέον να δούμε την πολιτική και δίχως αμφιβολία, αποτελεί σημείο αναφοράς στην έννοια του πολιτικού πολιτισμού. Ο λαϊκισμός και η άρνηση, το κιτρίνισμα και η διασπορά πανικού, δεν έχουν πλέον θέση στην νέα μεταπολίτευση που ευαγγελίζεται ο πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας. Αντιθέτως, με σοβαρότητα και χωρίς πιθηκισμούς, μας έδωσε να καταλάβουμε, ότι ελπίδα δεν χάθηκε. Μας έδωσε να καταλάβουμε, ότι μπορούμε να κάνουμε πολλά, χωρίς απαραίτητα να ξεπουληθούμε ως έθνος. Μας έδωσε να καταλάβουμε, ότι δεν αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση για έξοδο της χώρας από την κρίση, το ξεπούλημα όλων εκείνων που μας χαρακτηρίζουν ως φυλή και κοινωνία, κάτι που προσπαθούν κοπιωδώς κάποιοι να μας πείσουν ότι αποτελεί τον μοναδικό δρόμο προς την σωτηρία.

Δεν θα σταθώ στο σύνολο της πρότασης Σαμαρά για επανεκκίνηση και έξοδο από την κρίση. Υπάρχουν πιο εξειδικευμένοι πάνω στα οικονομικά θέματα από εμένα για να το κάνουν αυτό. Θα ήθελα όμως, να σταθώ, σε δύο – τρία σημεία, που μπορώ να τα καταλάβω απόλυτα και ως εκ τούτου, μπορεί να τα καταλάβει ένας μέσος πολίτης, ένας μέσος νους.

Στο πρώτο σημείο που θα ήθελα να σταθώ, είναι εκείνο, που ο κ. Σαμαράς πρότεινε και έχει να κάνει με την μείωση των φορολογικών συντελεστών, καθώς επίσης και στην μείωσης της φορολογίας. Πιστεύω, ότι η δραστική μείωση αυτών των δεικτών, θα δώσει την απαραίτητη εκείνη ώθηση, που η ψυχολογία της αγοράς, όπως επίσης και η ψυχολογία του καταναλωτή, έχουν ανάγκη. Δεν είναι τυχαίο, ότι έγκριτοι οικονομολόγοι, τονίζουν με ιδιαίτερη έμφαση, ότι το παν στην αγορά, είναι ψυχολογία. Πιστεύω, ότι όλοι το αντιλαμβανόμαστε αυτό. Σε μία αγορά που συρρικνώνεται μέρα με την μέρα, σε μία αγορά που κάποιοι την έβαλαν στην εντατική και αργοσβήνει, μια τέτοια κίνηση, θα της έδινε την ευκαιρία να ξαναζωντανέψει. Η τόνωση της επιχειρηματικότητας, ακριβώς λόγο των μειωμένων φορολογικών συντελεστών, εκτός από την εισροή ξένων επενδύσεων, θα έδινε την ευκαιρία και σε δαιμόνιους συμπατριώτες μας, ν’ ανοίξουν τα φτερά τους και να δοκιμάσουν τις ικανότητές τους, στην άσκηση της επιχειρηματικής δραστηριότητας. Κάτι τέτοιο, όπως αντιλαμβάνεστε, θα δημιουργούσε και νέες θέσεις εργασίας, που οι αριθμοί δείχνουν, ότι όσο περνάει ο καιρός, μήνα με τον μήνα, η ανεργία σκοτώνει την κοινωνία μας. Να σημειώσω, ότι σύμφωνα με την εθνική στατιστική αρχή, τον Φεβρουάριο, η ανεργία στην χώρα μας άγγιξε το εφιαλτικό ποσοστό του 15,9%. Αυτό πρακτικά σημαίνει, ότι πάνω από 800000 συμπατριώτες μας, που θέλουν και μπορούν να δουλέψουν, δεν έχουν αυτή την δυνατότητα. Δεν θα πρέπει να μας διαφεύγει επίσης, ότι υπάρχουν και Έλληνες επιχειρηματίες, που μην αντέχοντας τον ανηλεή διωγμό από την ελληνική πολιτεία, έκλεισαν τις επιχειρήσεις τους και τις μετέφεραν σε γειτονικές χώρες. Χωρίς αμφιβολία, το επιχειρηματικό περιβάλλον σ’ αυτές, σαφώς δεν έχει καμία σχέση με το εγχώριο και είναι πιο ευνοϊκό. Θα πρέπει να καταλάβουμε, ότι κανείς δεν είναι ανόητος, να έχει μια επιχείρηση και απ’ τις δέκα δραχμές που βγάζει, να δίνει τις έξι στο κράτος. Σίγουρα δεν είναι κορόϊδο… Θα πάει εκεί, που θα δίνει τα λιγότερα. Ποντάρω σ’ αυτό το κομμάτι των επιχειρηματιών, πολύ απλά, διότι είμαι απόλυτα σίγουρος, ότι και πατριώτες είναι και σίγουρα προτιμούν να δίνουν δουλειά σε ομοεθνείς τους, παρά σε Τούρκους, Βούλγαρους και Αλβανούς. Έτσι, είμαι σίγουρος, ότι ένα μεγάλο μέρος των επιχειρήσεων αυτών, αν το περιβάλλον γίνει πιο ευνοϊκό γι’ αυτές, θα επαναπατριστούν, με μεγάλα οφέλη για την οικονομία και την κοινωνία μας.

Ένα δεύτερο σημείο που θα ήθελα να σταθώ, είναι το σημείο εκείνο, που ο Αντ. Σαμαράς, ανέφερε δύο στοιχεία, που εμένα προσωπικά με σόκαραν. Είπε σε μία αποστροφή της χθεσινής του ομιλίας, ότι η χώρα μας, για να καλύψει τις ανάγκες της, εισάγει το 70% του χοιρινού κρέατος και το 90% του βοδινού! Αλήθεια, μπορείτε να το διανοηθείτε αυτό; Σε μία χώρα που οφείλει την ύπαρξή της κατά βάση στην γεωργία και την κτηνοτροφία, στον πρωτογενή δηλαδή τομέα της οικονομίας, να έχει την ανάγκη, να βασίζεται επι το πλείστον στις εισαγωγές προϊόντων, που αυτοί οι τομείς της οικονομίας προσφέρουν. Αυτή η εξέλιξη, έρχεται να επιβεβαιώσει πέραν κάθε αμφισβήτησης, ότι το αναπτυξιακό πρότυπο που η χώρα ακολούθησε από την δεκαετία του 80’, ήταν αναποτελεσματικό. Για την ακρίβεια, δεν ήταν ακριβώς αναπτυξιακό πρότυπο, ήταν μια καταστροφή. Βασίστηκε πάνω στο δόγμα « δώστα όλα «, με βασικό του άξονα, το ρουσφέτι, το βόλεμα, την μίζα και το πλαστικό, το ψεύτικο, το δανεικό κατά βάση χρήμα. Κοντολογίς, η χώρα μας, για τριάντα χρόνια, το μόνο που παρήγαγε, ήταν αέρας κοπανιστός. Μέσα σε τριάντα χρόνια, αποξηλώθηκαν όλες εκείνες οι παραγωγικές δομές, που μας επέτρεψαν να ορθώσουμε το ανάστημά μας, τα δύσκολα μεταπολεμικά χρόνια. Που μας οδήγησαν με βήμα ταχύ, στην αγκαλιά των ισχυρών κρατών της Ευρώπης. Αυτό το γεγονός, είχε όνομα. Το όνομα του εθνάρχη Κωνσταντίνος Καραμανλής. Η καταστροφική πορεία που ακολούθησε η χώρα μας, έχει και όνομα κι επώνυμο… Γι’ αυτό πιστεύω, ότι η επιστροφή στις παραδόσεις μας και στα παραδοσιακά μας μοντέλα ανάπτυξης, θα μας δώσουν μια μεγάλη, μια βαθειά ανάσα. Εάν ενθαρρύνουμε και δώσουμε κίνητρα σε νέους ανθρώπους, ν’ ασχοληθούν με τον πρωτογενή τομέα της παραγωγής, τα’ αποτελέσματα, δεν θα μας απογοητεύσουν. Αυτή την άποψη, εξέφρασε κι ο πρόεδρος της αξιωματικής αντιπολίτευσης, απερίφραστα, συναισθανόμενος κι αυτός, ότι κάτι τέτοιο, είναι απόλυτη, επιτακτική ανάγκη.

Το τρίτο σημείο στο οποίο θα ήθελα να σταθώ, είναι κάτι που πέρα από κάθε λογική και έννοια δικαιοσύνης, το μνημόνιο και όσοι το υπέγραψαν έφερε, σκορπίζοντας απογοήτευση και μελαγχολία. Αναφέρομαι, στο « κόψιμο « των συντάξεων, κυρίως εκείνων των χαμηλότερων κλιμακίων. Είναι δείγμα αναλγησίας, όλων όσων επέβαλαν κάτι τέτοιο. Με ένα μέτρο, που στην πράξη αποδείχτηκε μηδενικού οφέλους για την δοκιμαζόμενη οικονομία μας, κάποιοι προσπάθησαν εξ’ αιτίας της ανικανότητάς τους να πάρουν αποφάσεις που θα έθιγαν συμφέροντα συνδικαλιστών, καθώς και τρωκτικών που ροκανίζουν τα σωθικά του τόπου μας, να στερήσουν από τίμιους ανθρώπους, στην δύση της ζωής τους, την ευκαιρία μιας αξιοπρεπούς διαβίωσης. Αυτή την αδικία, ο Αντ. Σαμαράς, υποσχέθηκε να την αποκαταστήσει. Μην βιαστείτε να χαρακτηρίσετε κάτι τέτοιο ως λαϊκίστικο. Η υπόσχεση αυτή, δόθηκε με όρους καθαρά οικονομικούς. Όπως σημείωσε, « η σύνταξη είναι κάτι, που δεν επενδύετε και δεν εξαφανίζεται. Η σύνταξη, όλοι γνωρίζουμε, ότι καταλήγει εξ ολοκλήρου στην αγορά «. Νομίζω, ότι όλοι το γνωρίζουμε αυτό. Σίγουρα, ένας συνταξιούχος, καλύπτει με τα χρήματά του ανάγκες δικές του και των δικών του ανθρώπων, χωρίς να βάζει τίποτα στην άκρη. Μη μου πείτε ότι δεν το καταλαβαίνετε; Όλοι έχουμε στο μυαλό την εικόνα ενός παππού, να ξεπαραδιάζεται κυριολεκτικά, για να μην χαλάσει χατίρι στα εγγόνια του. Τώρα, με την πετσοκομμένη του σύνταξη, δεν μπορεί καλά – καλά, να καλύψει τις δικές του ανάγκες επιβίωσης, πόσο μάλλον να σκορπάει τα λεφτά του για να κάνει χαρούμενους τους γύρω του.

Τέλος, η πρόταση Σαμαρά, εάν όπως τόνισε εφαρμοστεί σ’ όλα της τα σημεία ταυτόχρονα, στοχεύει σε τρία χρόνια να δώσει στην χώρα μας την ευκαιρία, εκτός από την έξοδο από την δύσκολη αυτή κατάσταση, την δυνατότητα να είναι κυρίαρχη του εαυτού της. Μια χώρα με αδύναμη οικονομία, αποτελεί εύκολο στόχο, για όλους εκείνους που την επιβουλεύονται. Είναι εύκολος στόχος, για όλους εκείνους, που εποφθαλμιούν να επικρατήσουν πάνω της, όχι μόνο οικονομικά αλλά και γεωγραφικά… Δυστυχώς, οι Εφιάλτες, που κάτι τέτοιο, είναι πρόθυμοι να το υπηρετήσουν, ζούνε ανάμεσά μας. Έχουν όνομα κι επώνυμο… Στοχεύουν με ελαφριά την καρδιά, να προσπαθήσουν να μας ξεπουλήσουν. Δυστυχώς όμως γι’ αυτούς, ξεχνάνε, ότι είμαστε Έλληνες και είμαστε ο σπόρος, που δεν πεθαίνει ποτέ! Όσο κι αν προσπαθήσουν, δεν θα καταφέρουν τίποτα. Δεν θα καταφέρουν τίποτα, γιατί πολύ απλά, θα τους καταπιεί το σκοτάδι των υπονόμων που είναι συνηθισμένοι να ζουν. Εμείς είμαστε Έλληνες και δεν ντρεπόμαστε γι’ αυτό. Είμαστε στο φως, δείχνοντας τα νύχια μας και τα δόντια μας, σ’ όλους εκείνους, που έχουν βάλει στο μάτι τούτο το αλωνάκι…

Το παραπάνω άρθρο μου, δημοσιεύτηκε σήμερα, στην ηλεκτρονική εφημερίδα:
www.apopsinews.net

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου