Χημικά, μεσοπρόθεσμα δάκρυα

« Ήμουν εκεί από το απόγευμα. Εγκλωβίστηκα στο σταθμό του μετρό στο Σύνταγμα καθώς τα ΜΑΤ έριχναν χημικά στην είσοδο. Τεράστιο μπράβο και ευχαριστώ στους εργαζόμενους του μετρό που κράτησαν ανοιχτό το σταθμό και με μάσκες προσπαθούσαν να ανοίξουν χώρο για τα φορεία που πηγαινοέρχονταν. Τεράστιο μπράβο στους διασώστες και στον Ερυθρό Σταυρό. Αλλά για θύμισέ μου….Αυτοσχέδιο Ιατρείο του Ερυθρού Σταυρού στο κέντρο της Αθήνας, πότε είχαμε ξανά;;; Επί κατοχής ίσως…».

Σ’ αυτή την μαρτυρία, κυκλοφορούν εκατοντάδες αντίστοιχες σήμερα στο διαδίκτυο, συνοψίζεται το απίστευτο χάος που δημιουργήθηκε χθες στο κέντρο της Αθήνας, με πρωταιτίους τους χαμηλόμισθους υπαλλήλους της ελληνικής αστυνομίας και τους, όχι και τόσο άγνωστους τελικά, γνωστούς με τις κουκούλες. Εντολοδόχος όλων αυτών, μια κυβέρνηση δοσίλογων, που υπέγραψαν την καταδίκη της πατρίδας μας, υπερψηφίζοντας το περιβόητο πια μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα δημοσιονομικής σταθερότητας.

Πολλά ακούγονται, πολλά γράφονται κι ακόμα περισσότερα έχουν καταγραφεί από φωτογραφικές μηχανές και κάμερες, που κάποιοι θα πρέπει να μας εξηγήσουν τι ακριβώς σημαίνουν. Εγώ όμως, απ’ όλη αυτή την ιστορία, θα ήθελα να σταθώ, σε κάτι που ίσως σε τελική ανάλυση, προσπεράσουμε, χωρίς να του δώσουμε ιδιαίτερη σημασία. Πριν λίγες μέρες, ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Θ. Πάγκαλος, έκανε μια δήλωση, την περιβόητη δήλωση για τα τανκς. Πολλοί λένε, ότι από μικρό η από τρελό, μπορείς να μάθεις την αλήθεια. Η δήλωση τελικά του αντιπροέδρου, μήπως δεν ήταν και τόσο τυχαία; Ήταν φανερό, ότι οι δυνάμεις καταστολής που το μέλημά τους υπό κανονικές συνθήκες είναι να προστατεύουν τους πολίτες και την περιουσία τους, χθες λειτούργησαν σε εντελώς αντίθετη κατεύθυνση. Ήταν πρόδηλο, ότι αρχικός και μόνος στόχος τους, όλων εκείνων που φορούσαν στολή αστυνομικού, ήταν ν’ αδειάσει η πλατεία και το κέντρο από διαδηλωτές. Το σχέδιο, ήταν κλιμακούμενο. Σταθερά και μεθοδικά, με την συμπεριφορά τους, προσπάθησαν να δώσουν σε όσους σκόπευαν ειρηνικά να διαδηλώσουν ν’ αντιληφθούν, ότι είναι ανεπιθύμητοι. Αυτό ήταν φανερό από την συμπεριφορά των δυνάμεων της αστυνομίας, όλες τις προηγούμενες μέρες.  Πολλοί φοβήθηκαν και δεν κατέβηκαν τελικά. Όσοι όμως αποφάσισαν να κατέβουν, ένιωσαν στο πετσί τους, την πιο ακραία μορφή, κρατικής καταστολής. Πιστεύω, ότι από χθες η ελληνική αστυνομία, που με πολύ κόπο και αίμα, είχε κερδίσει την αγάπη και την εκτίμηση της κοινωνίας μας, πλέον, βρίσκεται απέναντί της. Οι υπεύθυνοι γι’ αυτό το γεγονός, έχουν ονοματεπώνυμο και πρέπει να λογοδοτήσουν.

Σε μια περίοδο που οι συνδικαλιστές της αστυνομίας, βγαίνουν στα παράθυρα και καταγγέλλουν τους κυβερνώντες για την έλλειψη ανταλλακτικών και καυσίμων για τα περιπολικά του σώματος, κάποιοι τις τελευταίες μέρες αποφάσισαν να ξοδευθούν χιλιάδες ευρώ, σε χημικές, καρκινογόνες ουσίες, για να τις εισπνεύσουν αθώοι πολίτες και άτυχοι τουρίστες. Το μόνο παρήγορο για την ώρα, είναι ότι δεν έχουμε θρηνήσει ακόμα νεκρό. Πολύ φοβάμαι όμως, ότι πολλοί, δεν δίνουν δεκάρα γι’ αυτό, αρκεί να φέρουν εις πέρας, τα σκοτεινά τους σχέδια.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου