Κόκκινη κάρτα στο άγχος!

Σημείο των δύσκολων καιρών που διανύουμε, αποτελεί χωρίς δεύτερη σκέψη και το υπερβολικό άγχος που κυριεύει το σύνολο σχεδόν του πληθυσμού της χώρας. Λογικό θα πείτε με όλα όσα συμβαίνουν γύρω μας.
Ανεργία, υποαπασχόληση, έλλειψη χρημάτων για την κάλυψη βασικών αναγκών, είναι μερικοί μόνο παράγοντες που συντελούν στην εντονότερη παρουσία του φαινομένου αυτού στη ζωή μας, σε πολύ μεγαλύτερο σαφώς ποσοστό απ’ ότι παλιότερα.

Είναι όμως το άγχος το όπλο μας για να ανταποκριθούμε στις πρωτόγνωρες καταστάσεις του σήμερα; Όποιον και να ρωτήσετε, …αγχωμένο και μη, θα σας πει πως όχι! Αυτό, είναι ένα πρώτο θετικό βήμα, για να μπορέσουμε να δούμε τα πράγματα, λίγο διαφορετικά. Αυτό διότι, πολλοί λένε πως η θεραπεία ενός οργανισμού εξαρτάται, από το κατά πόσο ο ίδιος ο οργανισμός σε πρώτη φάση, έχει αυτοδιαγνώσει ότι είναι προβληματικός. Από εκεί και ύστερα, μ’ έναν μαγικό τρόπο, το πρόβλημα αρχίζει και παίρνει τον δρόμο για να βρει την λύση του!

Μια πολύ γνωστή δανέζικη παροιμία λέει πως αυτός που έχει την δυνατότητα της επιλογής, σε οποιονδήποτε τομέα της ζωής του κι αν αυτό συμβαίνει, έχει άγχος. Αυτό είναι το λεγόμενο και δημιουργικό άγχος. Όμως, κάτι τέτοιο, στην ελληνική κοινωνία εκ των πραγμάτων, δεν είναι δυνατόν να υπάρξει, για λόγους που προαναφέρθηκαν. Παρόλα αυτά όμως, θα ήταν πάρα πολύ ενδιαφέρον, αν για παράδειγμα, με κάποιον τρόπο, όλη η κοινωνία μας μετέτρεπε το κακό άγχος που την κυριεύει, σε δημιουργικό. Αλήθεια, τι θα μπορούσε τότε να συμβεί; Μήπως τα προβλήματα θα λύνοντας ξαφνικά; Μπορεί ναι, μπορεί όχι… Ίσως, να μην το μάθουμε και ποτέ.

Σε προσωπικό επίπεδο ο καθένας από εμάς, αυτό που οφείλει να προσφέρει στον εαυτό του άμεσα, είναι να αποβάλλει το περιττό, το καταστρεπτικό άγχος που τον κυριεύει. Οι εποχές πράγματι έχουν αλλάξει δραματικά. Όμως, με το να αγχωνόμαστε επιπλέον από όσο πρέπει, δεν καταστρέφει μόνο τον εαυτό μας αλλά και το κοινωνικό σύνολο που μας περιβάλλει. Το άγχος δεν αδειάζει το αύριο από τις λύπες του, αλλά αδειάζει το σήμερα από τη δύναμή του. Αγχωθείτε μόνο όσο πρέπει. Δεν αξίζει να σκεφτόμαστε πως ήμασταν αλλά πως μπορούμε να διαμορφώσουμε το κοινό μας αύριο. Σε διαφορετική περίπτωση, είναι ορατός ο κίνδυνος να μας προσβάλλει η σύγχρονη ασθένεια της εποχής μας η κατάθλιψη, που σαν γενεσιουργός αιτία της κατά τους ειδικούς, είναι η δραπέτευση του εαυτού μας, στο παρελθόν. Η απαισιοδοξία είναι θέμα διάθεσης. Η αισιοδοξία είναι θέμα θέλησης.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου