Έρωτας και πολιτική

Την Παρασκευή 30 Μαρτίου και ώρα 19:00, στo Επιμελητήριο του Αγρινίου, θα μιλήσω για το βιβλίο του πολύ καλού μου φίλου Δ. Αρβανίτη, "Έρωτας και πολιτική"! Μαζί μας θα είναι πολλοί ενδιαφέροντες ομιλητές και τον συντονισμό της εκδήλωσης, θα έχει η δημοσιογράφος Σοφία Βούλτεψη. Ακολουθεί ένα μικρό απόσπασμα του βιβλίου:
 ...Κι ύστερα ήλθε το μοιραίο ταξίδι στην Αίγυπτο. Γιατί μοιραίο; Μα γιατί εκεί εμφανίστηκε ο Λώρενς , ο Λώρενς της Αραβίας! Το μεγαλύτερο όνειρο της Σλαβένας ήταν η Αίγυπτος, από μικρή τη μάγευαν οι ιστορίες του Νείλου ποταμού, της σφίγγας και των πυραμίδων, του Λούξορ και της δυναστείας των Τουτανχαμών. Το είχε εκμυστηρευτεί πολλές φορές στο Γιώργο, έτσι σκέφτηκε σαν δώρο για τα εικοστά πέμπτα της γενέθλια που πλησίαζαν, το ταξίδι στην Αίγυπτο. Έτσι η πριγκίπισσα τρελάθηκε απ τη χαρά της όταν άκουσε το Γιώργο να της λέει για το ταξίδι στην Αίγυπτο που παρά λίγο να μη γίνει. Η γραμματέας του Γιώργου τηλεφώνησε στη πρεσβεία της Αιγύπτου να ρωτήσει για τη θεώρηση -βίζα- των διαβατηρίων. Η υπάλληλος της πρεσβείας απάντησε ή η γραμματέας έτσι κατάλαβε ότι δεν χρειαζόταν. Έτσι το ζεύγος του Λατίνου και της Αμαζόνας ξεκίνησαν για το Κάιρο. Όταν φτάσαν στο αεροδρόμιο της Αθήνας και πήγαν να τσεκάρουν τα εισητήρια τους η υπάλληλος της Ολυμπιακής τους είπε, ΄΄ξέρετε έχετε πρόβλημα δεν μπορείτε να ταξιδέψετε, δεν υπάρχει θεώρηση στα διαβατήρια σας΄΄ ΄΄μα τηλεφωνήσαμε και μας απάντησαν ότι δεν χρειάζεται΄΄ είπε αιφνιδισμένος ο Γιώργος. Η υπάλληλος επιβεβαίωσε με τον προϊστάμενο της την αδυναμία ταξιδίου τους χωρίς βίζα κι έτσι αντί για το Κάιρο βρέθηκαν στον Αστέρα Βουλιαγμένης σε μια υπέροχη σουίτα. Το άλλο πρωί ο Γιώργος τηλεφώνησε στο φίλο του Κώστα Γρηγοριάδη το σύμβουλο στη πρεσβεία της Σόφιας και τον παρακάλεσε να ρυθμίσει το θέμα. Πράγματι τη μεθεπομένη ο Κώστας του τηλεφώνησε και τους ζήτησε να περάσουν απ τη πρεσβεία της Αιγύπτου το άλλο πρωί για να πάρουν τις βίζες τους. Εν τω μεταξύ ο Γιώργος και η Σλαβένα απολάμβαναν τη χλιδή του Αστέρα και τον αττικό ήλιο. Όπως διηγείτο ο Γιώργος αργότερα, η παρουσία της πριγκίπισσας με μικροσκοπικό μαγιώ στη παραλία του Αστέρα προκαλούσε θύματα. Και γνωστός υπουργός του ΠΑΣΟΚ, υποψήφιος αρχηγός, όχι ο Άκης, έμεινε με το στόμα ανοιχτό βλέποντας τη Θεά, τόσο που η συνοδός του έκανε φοβερή σκηνή ζηλοτυπίας μπροστά σε όλον τον κόσμο. Αυτό βέβαια δεν τον εμπόδισε να ρωτάει τους σερβιτόρους αργότερα για τη ταυτότητα της άγνωστης καλλονής.Πράγματι ο τα είχε τακτοποιήσει όλα κι έτσι το βράδυ της τέταρτης μέρας ταξίδεψαν για το Κάιρο. Εκεί τους περίμενε ο συνοδός τους, οδηγός στην εταιρεία φίλου του Γιώργου, αιγιπτιώτης που άκουγε στο όνομα Σαλέχ. Τους οδήγησε στο ξενοδοχείο τους, ακριβώς δίπλα στο Νείλο. Απ το δωμάτιο τους ακουγόταν ο θόρυβος των νερών του θρυλικού ποταμού που έδενε με τις καυτές ανάσες του ζευγαριού στην απόλαυση των προσωπικών τους στιγμών. Την άλλη μέρα η επίσκεψη στις πυραμίδες ήταν μια συγκλονιστική εμπειρία. Η Σφιγκξ μυστήρια και αινιγματική, αναλλοίωτη στο πέρασμα των αιώνων κι οι πυραμίδες, μπήκαν μέσα τις περιεργάστηκαν, η Σλαβένα έκανε σαν μωρό παιδί ρωτούσε συνέχεια για να μάθει κι ήθελε όλα να τα μάθει. Στη πραγματικότητα βέβαια η Σλαβένα ποτε δεν μεγάλωσε, ένα παιδί ήταν ανώριμο, επιπόλαιο, φυλακισμένο σε σώμα γυναίκας, σε αυτό το υπέροχο σώμα γυναίκας μια παιδική ψυχή. Έτσι πίστευε ο Γιώργος... Ήταν όμως έτσι;
Την άλλη ημέρα ταξίδι για την κοιλάδα των βασιλέων και τον τάφο του Τουταγχαμών η φιγούρα και η ιστορία του οποίου μάγευαν περισσότερο τη Σλαβένα! Εντυπωσιακό θέαμα πραγματικά. Αναρωτιέσαι πως είναι δυνατόν να έχει χαθεί αυτός ο πολιτισμός; Πως τα πλούτη, η δημιουργία και ο αιγυπτιακός πολιτισμός βυθίστηκε στη λήθη του παρελθόντος και μόνο η αρχαιολογική σκαπάνη μπορεί να τα φέρει στην επιφάνεια; Κι όμως είναι δυνατόν! Τόσα έθνη στην ευρύτερη περιοχή μας έχουν εξαφανιστεί και αναφέρονται πλέον στα βιβλία της Ιστορίας όπως οι Χετταίοι, οι Βαβυλώνιοι κι οι Μεσοποτάμιοι Τουλάχιστον οι Έλληνες παραμείναν φέροντας τη χρυσόσκονη του παρελθόντος έστω κι αν προσπαθούν -ανεπιτυχώς για την ώρα- με πολύ κόπο να αυτοκαταστραφούν. Τι να πώ; Ίσως ο Θεός της Ελλάδος, αν υπάρχει τέτοιος, εξακολουθεί να προστατεύει τους Έλληνες... Το θέμα είναι να μη κουραστεί κι αυτός και τους στείλει στο διάολο!
Αλλά εμείς είμαστε ακόμα στη Αίγυπτο τρίτη ημέρα και επιστροφή στο Κάιρο, η Σλαβένα ζήτησε να κάνουν τα γενέθλιά της το βράδυ στις πυραμίδες με μερικά μπουκάλια κρασί και ξηρούς καρπούς. Ο Γιώργος της έκανε έκπληξη και εκτός από κεριά και μια υπέροχη τούρτα που έφερε ο Σαλέχ έκλεισε και δύο άλογα με τους ιδιοκτήτες τους να είναι εκεί τα μεσάνυχτα και κάτω απ το φως μιας λαμπερής αιγιπτιώτικης σελήνης να τρέξουν με τ άλογα στην έρημο. Σίγουρα τα γενέθλια αυτά θα της έμεναν αξέχαστα αλλά όχι μόνο για το πως τα πέρασε... Όλα γίναν όπως έπρεπε, μια σκηνή είχε στηθεί για να τους προστατεύει κι όπου το βράδυ θα κοιμόντουσαν σε δυό πτυσσόμενα ράντσα. Έτσι λίγο πριν τα μεσάνυχτα κι αφού είχαν καταναλώσει τρία μπουκάλια κρασί ήρθε η έκπληξη με τα άλογα δύο πανέμορφα κάτασπρα αραβικά άλογα. Οι ιδιοκτήτες τους ένας πανύψηλος ξερακιανός με μουστάκι, μελαχρινός κι ο δεκαοκτάχρονος ανιψιός του. Είπαν τα ονόματά τους, ο μικρός –καθόλου πρωτότυπο τον λέγαν Χασάν κι ο μεγάλος έχε ένα στρέμμα όνομα μεταξύ των οποίων κι ένα Αλή ακούστηκε αλλά βλέποντας την απόγνωση τους έσπευσε να τους πεί σε άψογα αγγλικά ότι οι τουρίστες τον φώναζαν Λώρενς για την ομοιότητα του με τον ήρωα της ταινίας ΄΄ο Λώρενς της Αραβίας΄΄.
Έτσι μέσα στη νύχτα ο Λώρενς κι ο Χασάν άρχισαν τα μαθήματα της ιππασίας. Η Σλαβένα ακολούθησε τον μεγαλύτερο και έτσι σε λίγο άρχισαν τις βόλτες. Στην αρχή απλά προχωρούσαν τα άλογα με τους ιδιοκτήτες κάτω και τους εκπαιδευόμενους πάνω, μετά εκπαιδευτές και εκπαιδευόμενοι μαζί στα άλογα. Έτσι έγιναν τα πρώτα αγγίγματα της Σλαβένας με τον Λώρενς. Να ’ναι η ΄΄ειμαρμένη΄΄, το γραφτό των ανθρώπων; Και πόσο αυτοί τη προκαλούν; Η υπόθεση είναι ότι κανείς δε μπορούσε να προβλέψει ότι στα βάθη της ερήμου θα γραφόταν η αρχή του τέλους ενός δίχρονου πάθους που θα άλλαζε τις ζωές πολλών ανθρώπων. Αργά το πρωί μαζεύτηκαν στη σκηνή κι ο Γιώργος εξουθενωμένος όπως ήταν ΄΄έπεσε στις αγγάλες του Μορφέα΄΄ κι αλλοίμονο δε πήρε χαμπάρι το φιδίσιο σώμα που βγήκε απ τη σκηνή απορρίπτοντας τις αγγάλες του Θεού Μορφέα για άλλες αγγαλιές, αυτές της ερήμου. Ούτε άλλωστε το πρωί παρατήρησε τα γεμάτα άμμο ρούχα της Σλαβένας και τα βλέμματα του Λώρενς σ αυτήν. Αν τα έβλεπε πιθανώς να καταλάβαινε τι έγινε τη περασμένη νύχτα στην άμμο της Σαχάρας δέκα – είκοσι μέτρα μακριά από το σημείο που ο ίδιος κοιμόταν...


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου