Πούντο – πούντο το φλασάκι!

Δεν πάμε καλά… Θα μου πεις, τώρα το κατάλαβες; Όχι, όλοι το έχουμε καταλάβει πολλά χρόνια τώρα, ότι ένα μεγάλο μέρος του πολιτικού κόσμου, μας δουλεύει κανονικά. Βέβαια, το δούλεμα συνεχίζεται αλλά πλέον, τα όσα βλέπουν το φως της δημοσιότητας τις τελευταίες ημέρες, μόνο οργή προκαλούν ακόμα και σε όσους μέχρι τώρα έχουν παραμείνει ψύχραιμοι.

Το γεγονός ότι μια λίστα που ίσως έχει μεγάλη σημασία για να δούμε κι εμείς οι ιθαγενείς, ποιοι ήταν επιτέλους όλοι αυτοί που τα φάγανε παρέα που έλεγε κι ο άλλος, χλευάζοντάς μας και γελώντας πίσω από τις πλάτες μας, είχε… εξαφανιστεί, όχι φυσικά από μόνη της.

Ξέρουμε, ότι η τεχνολογία έχει κάνει τεράστια βήματα… Δεν έχω όμως ακούσει εγώ τουλάχιστον, τα φλασάκια, οι πολύ βολικοί σε όλους μας εξωτερικοί δίσκοι υπολογιστών, να αποκτούν νοημοσύνη και να κρύβονται απ’ το κακό τους…!

Είχα με μια χρυσή ευκαιρία, εδώ και δύο χρόνια περίπου, από την στιγμή δηλαδή που τα στοιχεία αυτά ήρθαν στα χέρια της ελληνικής κυβέρνησης, να μάθουμε κι εμείς οι αδαείς, ποιοι επιτέλους ενεργώντας προδοτικά απέναντι στο μέλλον και τα όνειρά μας, με τις έκνομες συμπεριφορές τους, έβαλαν με τον τρόπο αυτό φραγμό στον ορίζοντα της νέας γενιάς, βυθίζοντας μια ολόκληρη κοινωνία στην κατάθλιψη και την τρέλα.

Εύλογα λοιπόν, νομίζω ότι γίνεται ξεκάθαρο πλέον, γιατί όλοι αυτοί οι περίεργοι, η κυρά Χριστίνα, ο άλλος ο μεθύστακας ο Σόϊμπλε, όπως κι αυτός ο βαρεμένος, όχι ο Γιώργος, ο πολύς Πωλ Τόμσον, μας έχουν κολλήσει στον τοίχο και μας χτυπάνε σαν χταπόδια. Νομίζω λογικό είναι, όταν απέναντί τους, έχουν όλα αυτά τα τρωκτικά, που διαπραγματεύονται τις τύχες όλων μας και κρύβουν στοιχεία τόσο χρήσιμα όπως η περίφημη λίστα των δυο χιλιάδων κορακιών που τρώνε τις σάρκες μας, έχοντας σίγουρα καταλάβει με ποιους έχουν να κάνουν, να μην μας αφήνουν σε χλωρό κλαρί. Τα λεφτά τους μας δανείζουν… Ούτε διαχειριστές φιλόπτωχου ταμείου είναι και προφανώς, δεν είναι και μαλάκες όπως νομίζουμε.

Πώς να μας πάρουν στα σοβαρά, όταν έχουν απέναντί τους τη μούμια τον Παπακωνσταντίνου που δίνοντάς του τη λίστα λέγοντάς να πράξει τα δέοντα, σεβόμενοι προφανώς την έννοια του κυρίαρχου κράτους, εκείνος, αντί να κάνει το καθήκον του, συνεργώντας στο έγκλημα, προφανώς με το αζημίωτο, σφυρίζει αδιάφορα σαν να μη συμβαίνει τίποτα;

Πώς να μας πάρει κάποιος στα σοβαρά, όταν ο Βενιζέλος, συνεχίζει το ίδιο βιολί κι αντί να γίνει ήρωας, στέλνοντας τα στοιχεία που ήρθαν στα χέρια του, όταν ανέλαβε υπουργός οικονομικών στον εισαγγελέα, τα καταχωνιάζει στο συρτάρι του συνεργώντας με την σειρά του στο έγκλημα; Θα μπορούσαν να ήταν και χειρότερα τα πράγματα, αν αντί να βάλει το φλασάκι στο συρτάρι του, να το κατάπινε αμάσητο σε καμιά κρίση υπογλυκαιμίας κι όλη αυτή η συζήτηση σήμερα να ήταν άνευ ουσίας! Η τραγική του εμφάνιση δε, στο κανάλι που τον ανέδειξε στην ηγεσία του κινήματος, με τα σάλια να του τρέχουν και τον ιδρώτα να μυρίζει ακόμα κι απ’ τους δέκτες μας την ώρα που προσπαθούσε να δικαιολογήσει τα’ αδικαιολόγητα, έπεισε και τον πλέον άρρωστο οπαδό του ΠΑΣΟΚ, ότι κάποιο λάκκο έχει η φάβα.

Σε κάθε περίπτωση, τα στοιχεία έστω κι αργά, πήραν τον δρόμο που τους πρέπει, εκείνον της δικαιοσύνη και θέλω να πιστεύω ότι κάτι θα βγει εν τέλει… Την σιγουριά μου αυτή, ενισχύει και η όλη περιρρέουσα ατμόσφαιρα, που θεωρώ, ότι έχει ανοίξει ένας κύκλος, γνωστός στον κόσμο της νύχτας με την κωδική ονομασία, ξεκαθάρισμα λογαριασμών. Ελπίζω τον δρόμο του Άκη και του Σμπώκου, ν’ ακολουθήσουν κι άλλοι, διότι θεωρώ πως είναι πολύ πιο γενναίο αυτό, παρά να ακολουθούν τον δρόμο που ακολούθησε ο πρώην υπουργός του Σημίτη, Λεωνίδας Τζανής.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου