Σεξολαγνεία και κοινοβουλευτισμός



Είχα γράψει σε παλιότερο σημείωμα μου, για τις ευθύνες των νεοεκλεγέντων βουλευτών κάθε κοινοβουλευτικής περιόδου, για την εικόνα που το ελληνικό κοινοβούλιο βγάζει προς τους πολίτες γενικότερα και, κατά πόσο λίγο η πολύ ευθύνονται ειδικότερα, για την πολυπόθητη ανανέωση του πολιτικού μας σκηνικού, τόσο σε νοοτροπία, όσο και σε ποιότητα, που όλοι αποζητούμε αλλά, ποτέ δεν έρχεται.

Σύμφωνα με δεδομένα που βασίζονται σε στατιστικά στοιχεία, με την έναρξη κάθε κοινοβουλευτικής περιόδου, το κατώφλι της βουλής, περνάνε για πρώτη φορά, περίπου εκατό νέοι βουλευτές. Αυτό, επιβεβαιώθηκε και στην πρωτόγνωρη για τα ελληνικά δεδομένα, διπλή εκλογική προ λίγων μηνών αναμέτρηση.

Οι εποχές που διανύουμε είναι δύσκολες, μα πάνω απ’ όλα, παρουσιάζουν εξαιρετικό ενδιαφέρον. Ο λαός, επέλεξε, σοφά όπως λένε θέλω να πιστεύω… Για την ώρα, δεν θα ’θελα να κρίνω τον βαθμό σοφίας που μια μουδιασμένη ελληνική κοινωνία χρησιμοποίησε θέλοντας με τον τρόπο της να στείλει τα δικά της μηνύματα προς όλες τις κατευθύνσεις. Αυτό που με προβληματίζει, είναι η συμπεριφορά των νεοεκλεγέντων βουλευτών, που με το φτωχό μου το μυαλό, έχουν το ιερό καθήκον, οφείλουν, με την συμπεριφορά τους, να πάνε το σάπιο ελληνικό πολιτικό σύστημα των τελευταίων πολλών χρόνων σε αναδιάταξη, τόσο σε νοοτροπία, όσο και σε αντιλήψεις.

Αν λοιπόν σταθούμε στις προαναφερθείσες παραμέτρους, τα γεγονότα των τελευταίων ημερών, δεν μας αφήνουν και πολλά περιθώρια να είμαστε αισιόδοξοι…

Για διαφορετικούς λόγους ο καθένας, διάφοροι πολιτικοί αστέρες, τραβάνε ηθελημένα ή άθελα, πάνω τους τα φώτα της δημοσιότητας, όχι με όρους πολιτικούς αλλά, με όρους πεζοδρομιακούς, προκαλώντας με τον τρόπο αυτό μια κοινωνία που προσπαθεί ασθμαίνοντας να βρει τον χαμένο της βηματισμό.

Και το ακόμα πιο δυσάρεστο είναι, ότι κατά κύριο λόγο, αυτοί οι πολιτικοί αστέρες, είναι βουλευτές εκλεγμένοι για πρώτη φορά, κάτι που δυστυχώς, θλίβει κι απογοητεύει.

Πιο συγκεκριμένα, τον χορό της απόλυτης ανοησίας που όλοι γινόμαστε μάρτυρες, άνοιξε ο για πολλούς αμφιλεγόμενος, δεν θα τον αποκαλούσα πολιτικό, βουλευτής της παράταξης του ΣΥΡΙΖΑ, Τατσόπουλος. Ένας άνθρωπος που έγινε γνωστός στο πανελλήνιο από την παρουσία του προ ενός έτους περίπου, για τα όσα εξέφραζε και υποστήριζε μέσω της τηλεοπτικής εκπομπής που παρουσίαζε, που στόχευαν στην διαστρέβλωση της ιστορίας μας. Ο κύριος αυτός λοιπόν, κατάφερε να εκλεγεί βουλευτής, αποκομίζοντας όλα τα οφέλη που η τηλεοπτική προβολή του προσέφερε. Καθημερινά, επιδίδεται λοιπόν στο κυνήγι της δημοσιότητας, που το όποιο έργο στην μέχρι τώρα ζωή του, δεν κατάφερε να του χαρίσει. Με όρους καθαρά lifestyle, ανοίγει το στόμα του κι όποιον πάρει ο χάρος… Πολύ φοβάμαι, πως σε λίγα χρόνια, κανείς δεν θα θυμάται τον Τατσόπουλο για την μεγάλη του προσφορά στην έννοια του κοινοβουλευτισμού. Όλοι θα θυμούνται ότι κάποτε, υπήρχε ένας βουλευτής, που είχε κατά δήλωση του, πηδήξει την μισή Αθήνα. Όταν ο μεγάλος μας ηθοποιός Κώστας Βουτσάς, σε μια ταινία του έψαχνε αγωνιωδώς μια… τρύπα να χωθεί, στεναχωριόταν που δεν τα κατάφερνε. Δυστυχώς, δεν είχε από κοντά τον Τατσόπουλο, που σίγουρα θα του έδειχνε τον δρόμο για την… τρύπα, πολύ εύκολα!

Δεύτερη περίπτωση νέων βουλευτών που προκαλούν με τον τρόπο που έχουν επιλέξει να πολιτεύονται, είναι όλοι ανεξαιρέτως οι βουλευτές της Χρυσής Αυγής.

Έχοντας στόχο να αποδείξουν και στον πλέον δύσπιστο, ότι οι άνθρωποι αυτοί δεν ήρθαν για να υπηρετήσουν τον θεσμό του κοινοβουλευτισμού αλλά κάτι άλλο, με την στάση και την συμπεριφορά τους, φαίνεται ότι τα καταφέρνουν πολύ καλά, χωρίς ιδιαίτερο κόπο. Πιο χαρακτηριστική περίπτωση όλων, αποτελεί ο star της ομάδας με τα μαύρα και την στρατιωτική πειθαρχία, Ηλ. Κασιδιάρης. Τι να πρωτογράψεις γι’ αυτό το παιδί που δυστυχώς πρέπει να θυμίσουμε ότι είναι βουλευτής εκλεγμένος από κάποιες χιλιάδες συμπολιτών μας, όταν χωρίς αιδώ δηλώνει ότι αν δεν υπακούσουν κάποιοι στα γούστα του, μάλλον σε αστυνομικούς απευθυνόταν, θα τους πηδήξει και, αν αυτό δεν αποδειχτεί αρκετό, θα σκοτώσει κιόλας! Αν δεν το καταλάβατε, αυτό που προαναφέρθηκε, είναι δήλωση Έλληνα βουλευτή και μάλιστα, εκλεγμένου για πρώτη φορά και όχι κάποιου μπράβου της νύχτας.

Ο βουλευτής της ΝΔ Μιχάλης Ταμήλος έχει γίνει το πρόσωπο της ημέρας μετά το βίντεο που τον έδειχνε να λέει σε υποεπιτροπή της Βουλής: «δεν μπορούμε να ερχόμαστε κάθε εβδομάδα στην Επιτροπή και να πληρωνόμαστε μία φορά τον μήνα».

 Μιλώντας το απόγευμα στην Βουλή σε δημοσιογράφους που τον ρωτούσαν για την περιβόητη αυτή δήλωσή του, ο κ. Ταμήλος είπε: «Εσείς οι δημοσιογράφοι αντί να μας κατηγορήσετε εμάς τους βουλευτές που πήγαμε και ψηφίσαμε αυτά τα μέτρα, μας κατηγορείτε που ξύνουμε τα @ρχίδι@ μας». Νωρίτερα δήλωσε πως δεν είναι δουλειά του βουλευτή να τρέχει στις επιτροπές αλλά στα υπουργεία για να κάνει τα ρουσφέτια των ψηφοφόρων του!

Όπως εύκολα γίνεται αντιληπτό, η ανοησία, δεν έχει όρια. Πείτε μου λοιπόν, αν κάποιος διαβάσει τις παραπάνω δηλώσεις, τι συμπεράσματα μπορεί να εξάγει;

Πρώτο και σημαντικότερο συμπέρασμα, είναι ότι η βλακεία και δη η πολιτική βλακεία, δεν γνωρίζει όρια και δεν περιορίζεται ιδεολογικά και… χρωματικά. Υπάρχει παντού και είναι αήττητη όπως γνωρίζουμε.

Δεύτερο συμπέρασμα, είναι ότι οι βουλευτές μας, όχι στο σύνολό τους αυτό εξυπακούεται, έχουν ένα θέμα με την σεξουαλική τους παιδεία θα μπορούσαμε να πούμε, προσπαθώντας τουλάχιστον απ’ την πλευρά μας να κρατήσουμε ένα κάποιο επίπεδο. Η χρήση όρων που έχουν να κάνουν με την σεξουαλική τους διάθεση και τις ερωτογενείς τους ζώνες, αποτελεί δείγμα έλλειψης παιδείας και πολιτισμού.

Προσωπικά, θα ήθελα να μου επιτραπεί, να σταθώ παραπάνω, στην περίπτωση του βουλευτή της παράταξης της ΝΔ, για λόγους που έχουν να κάνουν με τις κοινές μας πολιτικά και ιδεολογικά καταβολές. Θεωρώ, πως ο πρόεδρος της παράταξης και σημερινός πρωθυπουργός, αδικεί τον εαυτό του όταν γύρω του υπάρχουν συνοδοιπόροι οι οποίοι κουβαλάνε νοοτροπίες και κατάλοιπα μιας άλλης εποχής.

Όσο κι αν κάποιοι ηθελημένα εθελοτυφλούν, δεν μπορεί κανείς να μην αναγνωρίσει τον τιτάνιο αγώνα που ο συγκεκριμένος άνθρωπος συνεπικουρούμενος κι από όλους όσους στηρίζουν την εθνική προσπάθεια ανάταξης της χώρας κάνει. Για την ώρα, δεν μπορώ να κρίνω εκ του ασφαλούς το έργο αυτό… Η προσπάθεια ωστόσο είναι αν μη τι άλλο, φανερή.

Πιστεύω όμως, ότι όλη αυτή η προσπάθεια, κινδυνεύει σε αποτυχία, όταν δεν… διαγράφονται νοοτροπίες και συμπεριφορές τύπου… Ταμίλου.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου