Κακές συνήθειες…

Σε μια περίοδο γενικότερης απαξίωσης του πολιτικού συστήματος, μόνο απορίες προκαλεί η τοποθέτηση σε θέσεις κλειδιά ορισμένων ανθρώπων που, κατά κοινή ομολογία, δημιουργούν εύλογες υποψίες για διαπλεκόμενα συμφέροντα. Γενικός Γραμματέας Εσόδων με πενταετή θητεία εξελέγη ο Χάρης Θεοχάρης.
Οπωσδήποτε, διαθέτει ένα αξιοζήλευτο βιογραφικό: Αντιπρόεδρος της Lehman Brothers, Διευθυντής Μηχανογράφησης της Ασπίς Πρόνοια... Κανείς, εξάλλου δε δικαιούται να κρίνει εκ των προτέρων το έργο του. Όμως, οι προγενέστερες θέσεις του και ο τρόπος που οι τραπεζικοί και ασφαλιστικοί οργανισμοί στους οποίους εργάστηκε αποδείχτηκαν «φούσκες», κάνει τον καθένα να αναρωτιέται όχι μόνο για το δικό του ρόλο, αλλά και για την επιλογή του προσώπου. Δεν υπάρχουν, δηλαδή άφθαρτα πρόσωπα στην Ελλάδα; Είναι ανάγκη να δημιουργείται η εύλογη αμφισβήτηση των επιλογών και να διαμορφώνονται υπόνοιες περί διαπλοκής; Υπάρχει όμως κι ένα άλλο θέμα. Ο κ. Θεοχάρης υπήρξε άνθρωπος του ΓΑΠ και του ΠΑΣΟΚ. Η κυβέρνηση είναι μεν τρικομματική, δημιουργείται όμως ένα προηγούμενο πολύ κακό: σε καίριες θέσεις, το πρώτο κόμμα επιλέγει πρόσωπα του δευτέρου κόμματος, το οποίο είναι και το πλέον υπόλογο για τη σημερινή κατάσταση. Αν αυτό δεν είναι ανοησία ή πολύ κακές κινήσεις, τότε τι ακριβώς είναι; Πολύ φοβούμαι ότι ο Μανωλιός αλλάζει, αλλά, κατά τη γνωστή παροιμία, απλώς βάζει τα ρούχα του αλλιώς…

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου