Αλαλούμ - αλαλούμ


Ύστερα από την διπλή εκλογική αναμέτρηση ένα χρόνο πριν, όταν ο ΣΥΡΙΖΑ δεν κατάφερε να κόψει το νήμα πρώτος στο φώτο – φίνις, πολλοί πίστεψαν ότι ο τόπος έχασε μία μοναδική ευκαιρία να αλλάξει την μοίρα του, ίσως και για πάντα.
Πολλοί πίστευαν, ότι χάθηκε για τον τόπο μια ιστορική ευκαιρία για ανανέωση του πολιτικού μας σκηνικού και θεωρούσαν ότι το σάπιο κατεστημένο της πολιτικής που επί τριάντα και πλέον χρόνια οδηγούσε με τη συμπεριφορά του με μαθηματική ακρίβεια στον σημερινό όλεθρο, θα πέρναγε στο περιθώριο.
Σκέψεις, χωρίς δεύτερη κουβέντα λογικές. Όλοι λίγο πολύ τις κάνουμε. Όμως, αναρωτιέμαι... Ήταν ο ΣΥΡΙΖΑ και τα στελέχη που τον εκπροσωπούν, ευκαιρία για την δημοκρατία και τον τόπο η, ακόμα και για την ανανέωση του πολιτικού μας συστήματος; Πολύ φοβάμαι πως όχι. Ίσως, αν ακόμα δεν το έχουμε βρει, να πρέπει να επιμείνουμε για να το ανακαλύψουμε ...
Στην αρχή αυτής της πορείας, όλοι λίγο ως πολύ, βλέπαμε με συμπάθεια και ενδιαφέρον, ανάμεσά τους κι εγώ ομολογώ, τα νέα πρόσωπα που άρχισαν να παίζουν πρωταγωνιστικό ρόλο με τη... φανέλα του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Παρατηρούσα με κατανόηση τις παραλείψεις τους, την ασυνεννοησία τους, την έλλειψη συντονισμού μεταξύ τους, κάτι που δεν με ενοχλούσε αν και θεωρητικά, σ' ένα κόμμα που έχει σαν στόχο να κυβερνήσει μια μέρα, τέτοια λάθη δεν επιτρέπονται σε καμία περίπτωση.
Τόσο καιρό όμως μετά, με την όποια εμπειρία σε φορτώνει ο χρόνος, το να συνεχίζει αυτό το αλαλούμ, πολύ φοβάμαι πως αποδεικνύει ξεκάθαρα, τόσο ότι δεν κάνουν τα παλληκάρια που θα λέγε και ένας έλληνας προπονητής. Το περισσότερο επικίνδυνο όμως είναι ότι οι άνθρωποι αυτοί, πολύ απλά, μπλέκουν τα μπούτια τους, επί το λαϊκότερον, διότι η κρυφή ατζέντα τους δεν τους αφήνει και πολλά περιθώρια ελιγμών στην πολιτική σκακιέρα.
Κάθε φορά που ο ΣΥΡΙΖΑ και ο κ. Τσίπρας προσπαθούν να διαψεύσουν οτιδήποτε, απλώς τα κάνουν χειρότερα. Αυτό, δεν θα με πείραζε και πολύ αν, δεν ήταν στη μέση τα συμφέροντα της Κύπρου, ουσιαστικά δηλαδή, τα συμφέροντα του ελληνισμού.
Το τελευταίο κατόρθωμά τους αφορά το «αδελφό» κόμμα τους στην Γερμανία Die Linke και τη θέση του για την Κύπρο.
Συγκεκριμένα, χθες το βράδυ, το κομματικό όργανο του ΣΥΡΙΖΑ, το site «left.gr» φιλοξένησε «για να μην υπάρχουν παρερμηνείες» τη θέση του «αδερφού» κόμματός του κ. Τσίπρα στην Γερμανία, το οποίο:
• Αποκαλύπτει ότι οι θέσεις της Αριστεράς είναι «η καθιέρωση παντού στην Ε.Ε. ενιαίας ελάχιστης φορολόγησης των καταθέσεων, ώστε να μην δημιουργούνται φορολογικοί παράδεισοι».
• Ζητά τη χρεοκοπία της Κύπρου, όπως συνέβη στην Ισλανδία.
• Και ζητά ευθέως από την Κύπρο «να βάλει χέρι στους ανώνυμους λογαριασμούς ξένων μεγαλοκαταθετών».
Λοιπόν; Είπατε κάτι; Τι ζητά το αδελφό κόμμα του ΣΥΡΙΖΑ ακριβώς, που ο κ. Τσίπρας και οι συν αυτώ, δεν χάνουν την ευκαιρία να ανταλλάξουν αβρότητες, φιλοφρονήσεις κι επισκέψεις; Ζητάν πολύ απλά και ξεκάθαρα, το θάνατο της Κύπρου. Ζητάν δηλαδή, τα ακριβώς αντίθετα απ' όσα ζητάει ο φουκαριάρης Κύπριος μικροκαταθέτης αν δεν το καταλάβατε...
Τώρα, οι συγκλήσεις της ολομέλειας της Βουλής κατά παρέκκλιση, οι διαδηλώσεις υπέρ των Κυπρίων κι όλα τα άλλα που ζητάει το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης και ο αρχηγός τους, με συγχωρείτε, αλλά είναι μπούρδες! Μπούρδες επικίνδυνες που προκαλούν αηδία και σου ανεβάζουν τον εμετό στο λαιμό.


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου