Ντροπή του κοινοβουλίου η νέα πρωταγωνίστρια για το ''Δελφινάριο'';


Σίγουρα, οι πρόσφατες εκλογές που διεξήχθησαν και μάλιστα εις διπλούν στη χώρα μας, ήταν μια πρωτόγνωρη εμπειρία για όλους. Πρωτόγνωρή από πολλές απόψεις. Είτε γιατί δεν τις είχαμε ξαναζήσει οι νεότερες γενιές τουλάχιστον σε επίπεδο κοινοβουλευτικών εκλογών, είτε διότι το κλίμα ήταν τέτοιο που έχανε η μάνα το παιδί και το παιδί τη μάνα, είτε διότι η γενικότερη κατάσταση σε όλα τα επίπεδα ήταν έκρυθμη.
Τα' αποτελέσματα τους, για άλλους ήταν αναμενόμενα, για άλλους όχι.
Νέες πολιτικές δυνάμεις αναδείχτηκαν, εκτοξεύοντας τα ποσοστά τους, ενώ άλλες εισήλθαν στην κεντρική πολιτική σκηνή περνώντας από την αφάνεια και την αμφιλεγόμενη δράση στο φως του κοινοβουλευτικού σκηνικού.
Μαζί με αυτές, λογικό είναι, να εμφανιστούν στο προσκήνιο και νέα πρόσωπα, από τα οποία πολλοί περιμέναμε τα πρώτα δείγματα γραφής τους με πολύ μεγάλο ενδιαφέρον.
Ξεχώρισαν αρκετά τέτοια πρόσωπα. Κατά τη γνώμη μου, όχι με δείγματα θετικά όπως θα περίμενα και μαζί μ' εμένα φαντάζομαι θα περίμεναν και πολλοί άλλοι.
Ένα τέτοιο πρόσωπο που ξεχώρισε επί τα χείρω, είναι και η Ζωή Κωνσταντοπούλου, κόρη του Νίκου Κωνσταντόπουλου, πρώην προέδρου του Συνασπισμού και, για λίγους μήνες, προέδρου του Παναθηναϊκού.
Ο Νίκος Κωνσταντόπουλος, ο οποίος κατά γενική ομολογία, αποτελεί ένα πρόσωπο με πολλές συμπάθειες, για τον πράο χαρακτήρα του και τη μετριοπάθειά του, το ακριβώς αντίθετο δηλαδή της κόρης του, δεν ξέρω αλήθεια τι σκέφτεται παρατηρώντας τον τρόπο με τον οποίο πολιτεύεται.
Η Ζωή Κωνσταντοπούλου, βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, έχει εξελιχθεί σ' ένα πρόσωπο που με τη στάση και τη συμπεριφορά του, έχει καταφέρει σε ελάχιστους μήνες, να εκθέσει θεωρώ, τόσο το κόμμα από το οποίο προέρχεται και φιλοδοξεί να κυβερνήσει κάποια μέρα, όσο και τον ίδιο της τον γεννήτορα με τα καμώματα και την αλλοπρόσαλλη συμπεριφορά της.
Παρακολουθώντας μικρό παιδί τα σίριαλ του Νίκου Φώσκολου, Λάμψη και Καλημέρα Ζωή, πιστεύω πως κάλλιστα η κα Κωνσταντοπούλου, σε ένα ενδεχόμενο casting του μεγάλου σκηνοθέτη γι' αυτές τις σειρές, σίγουρα θα κέρδιζε επάξια τον ρόλο των περίεργων χαρακτήρων που εμφανιζόντουσαν κάθε τόσο και είχαν σαν μοναδικό τους στόχο να ξεκληρίσουν τις οικογένειες που πρωταγωνιστούσαν!
Αυτά τα πρόσωπα, που νόμιζαν ότι θα σώσουν τον κόσμο κι ότι είναι ανίκητα, αφού προξενούσαν κάποιες μικρές ζημιές στους πρωταγωνιστές, κατέληγαν συνήθως στο τρελοκομείο, αφού στην πιο κρίσιμη στιγμή, ως από μηχανής θεός, ο συμπαθής σκηνοθέτης εμφάνιζε απ' το πουθενά γεροδεμένους λευκοφορεμένους γιατρούς που τους μάζευαν, φορώντας τους τα πολύ σικάτα εκείνα πουκαμισάκια που φοριούνται ανάποδα και λέγονται ζουρλομανδύες, απαλλάσσοντας τους πρωταγωνιστές απ' τα νύχια τους....
Υπερβολή θα πείτε. Σίγουρα. Όμως, η κα Κωνσταντοπούλου, δεν αφήνει κανένα περιθώριο να την κρίνουμε διαφορετικά. Εκτός κι αν διακατέχεται από το σύνδρομο της δημοσιότητας που απέκτησε και δεν ξέρει πώς να το διαχειριστεί.
Είτε έτσι, είτε αλλιώς, τέτοια πρόσωπα, αμαυρώνουν θεωρώ με την συμπεριφορά τους, το κοινοβουλευτικό μας πολίτευμα που σε τόσο κρίσιμες ώρες καλείται να αλλάξει πορεία στη χώρα και όχι να ανακαλύψει νέους πρωταγωνιστές για τις επιθεωρήσεις του καλοκαιριού που έρχεται.
Αν η κυρία Κωνσταντοπούλου ήθελε να γίνει θέαμα και να γελάει μαζί της όλος ο κόσμος, μάλλον έχει χτυπήσει λάθος πόρτα.
Το Δελφινάριο είναι λίγο παραπέρα απ' την πλατεία Συντάγματος!



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου