Αντέχεις να δουλεύεις σε εισπρακτική;

Με ιδιαίτερη χαρά διάβασα σήμερα ότι σε ποινή φυλάκισης επτά μηνών, με 3ετή αναστολή, καταδικάστηκε από το Μονομελές Πλημμελειοδικείο Θεσσαλονίκης μία υπάλληλος
εισπρακτικής εταιρείας. Η υπάλληλος ήταν κατηγορούμενη για παράβαση του νόμου περί προσωπικών δεδομένων και δυσφήμιση. Η υπόθεση έφτασε στα ακροατήρια
μετά από μήνυση μιας γυναίκας για αλλεπάλληλα τηλεφωνήματα που δεχόταν το 2009, προκειμένου να τακτοποιήσει οφειλή σε τράπεζα. Η γυναίκα που κατέθεσε τη
μήνυση είχε κάνει λόγο για ενοχλητικά τηλεφωνήματα ακόμα και στο χώρο εργασίας της. «Έφτασε στο σημείο να ενημερώνει
 τους συναδέλφους μου για την οφειλή
που είχα στην τράπεζα» είπε. Από την πλευρά της, η κατηγορούμενη ισχυρίστηκε ότι ενήργησε νομότυπα!



Σίγουρα, με το άκουσμα αυτής της είδησης, πολλοί απο εσάς, αν όχι όλοι, θα χαρήκατε εξίσου θέλω να πιστεύω… Θεωρώ πως όλοι μας έχουμε βρεθεί στην δυσάρεστη
θέση, να δεχόμαστε τέτοια τηλεφωνήματα καθημερινά. Προσωπικά, το τηλέφωνο στο δικό μου σπίτι χτυπάει προγραμματισμένα. Εννιάμιση το πρωί, τρεις και μισή
το μεσημέρι και έξι το απόγευμα, Το έχω μάθει απ’ έξω πια! Τελευταία βέβαια, το έχω γυρίσει λίγο στην τρελή και ανάλογα τα κέφια, εφευρίσκω διάφορες δικαιολογίες.
Ζητούν τη μάνα μου και τους λέω διάφορα. Μας παράτησε και έφυγε με έναν αλλοδαπό, πήγε στο χωριό της γιατί πέθανε η μάνα της κτλ… Με βάση τα τηλεφωνήματα
αυτά, έχω μείνει και ορφανός περίπου δέκα φορές! Ακόμα, έχω βγάλει τη μάνα μου στο κλαρί προκειμένου να μαζέψει τα λεφτά που της ζητάνε οι καλοί κύριοι
των τηλεφωνημάτων αλλά αυτό συμβαίνει σπάνια διότι δεν με πιστεύει κανείς…! Α, ζητάνε και τον μικρό μου αδερφό… Εκεί τα πράγματα είναι απλούστερα. Τον
έχω βγάλει πρεζάκι κι έχω ηρεμήσει!!!

Και για να σοβαρευτούμε και λίγο, η κατάσταση αυτή είναι τραγική. Πόσοι δεν θά’θελαν να είχαν την όρεξη να κάνουν μύνηση σε μία εισπρακτική εταιρεία; Οι
άνθρωποι, δεν έχουν το Θεό τους. Μεσημεριάτικα, γυρνάς πτώμα στην κούραση και είσαι υποχρεωμένος να τους ακούσεις. Η πολιτεία, ενώ γνωρίζει την κατάσταση,
δεν έχει κάνει και πολλά πράγματα σ’αυτό το κομμάτι δυστυχώς. Ποιός αλήθεια έδωσε το δικαίωμα σε αυτούς τους ανθρώπους να διαταράσσουν την γαλήνη ενός
σπιτιού; Ξέρω ότι απάντηση δεν πρόκειται να πάρω και ως εκ τούτου το ερώτημα παραμένει φιλολογικό….

Σε καμία περίπτωση, δεν τα έχω με τους ανθρώπους που τηλεφωνούν για να μην παρεξηγηθώ. Ένα μεροκάματο βγάζουν και θεωρώ πως είναι πολύ τυχεροί γι’αυτό,
σε τέτοιο βαθμό που πολλές φορές υπερβάλλουν εαυτούς στην εκτέλεση των επαγγελματικών τους υποχρεώσεων. Θα μου πείτε και που να δουλέψει κανείς σήμερα;
Σωστά. Οπότε, γιατί να μην υπερβάλλεις; Στην γωνία περιμένουν άλλοι δέκα να πάρουν την θέση σου…

Δυστυχώς όμως, όπως και στην ιστορία αυτή αποδεικνύεται, τα μεγάλα κεφάλια την σκαπουλάρουν και θύματα παραμένουν οι τρομοκρατημένοι εργαζόμενοι. Κι αυτό
διότι, για την ίδια υπόθεση το δικαστήριο αθώωσε τον διευθύνοντα σύμβουλο και την προϊσταμένη της εισπρακτικής εταιρείας που κάθισαν στο εδώλιο!

Το θέμα είναι πια, τι κάνεις εσύ ο ίδιος; Αν έχεις αποφασίσει να κάνεις μεροκάμματο με όποιο κόστος, αν αντέχεις, είσαι πολύ τυχερός. Σίγουρα, όλοι βρισκόμαστε
στην ίδια μοίρα. Αν λοιπόν έχεις τα κότσια, πήγαινε και δούλεψε σε μια τέτοια επιχείρηση. Φρόντισε όμως να είσαι άνθρωπος και να μην υπερβάλλεις…