Η ΕΡΤ και τα παράλογα...

  
Η απίστευτη ιστορία της περιπέτειας της κρατικής τηλεόρασης δεν νομίζω ότι θα αφήσει κανέναν ασυγκίνητο. Χιλιάδες υπάλληλοι, έτοιμοι να πεταχτούν στο δρόμο,
την ίδια ώρα που κάποιοι «επώνυμοι» που έφταναν να παίρνουν και 50.000 Ευρώ ανά… εμφάνιση, ξαφνικά κάνουν τον… Κινέζο!


Το να πληρώνουν κάποιοι μισθοσυντήρητοι τα λάθη των κομματικών στρατών, των αλαζονικών διοικήσεων και των παχυλών αμοιβών των δήθεν επωνύμων, δεν είναι
μόνο άδικο, είναι και παράλογο! Δυστυχώς, όμως η μία πράξη του θεάτρου του παραλόγου που ζούμε τούτη τη στιγμή στην Ελλάδα βασίζεται ακριβώς σ’ αυτήν την
αντίληψη: τα λάθη τα μεγάλα των μεγάλων, τα πληρώσαμε οι μικροί. Αυτό πρέπει να σταματήσει τώρα! Διαφορετικά, ό, τι πάει να διορθωθεί στη χώρα, θα στραβώσει
σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα!

Η άλλη πράξη θεάτρου του παραλόγου είναι η τυχοδιωκτική στάση της Αριστεράς. Η ίδια στάση που κατέστρεψε ό, τι πιο υγιές παραγωγικό υπήρχε σ’ αυτήν την
κοινωνία. Ως τα χτες φώναζε για κρατική προπαγάνδα, ζητούσε το κλείσιμο των κρατικών καναλιών (άρα και τις απολύσεις, ως συνεπακόλουθο, των υπαλλήλων),
αποκαλούσε τους δημοσιογράφους «προπαγανδιστές του καπιταλισμού». Κι όταν το πλήρωμα του χρόνου έφτασε και το κλείσιμο είναι προ των πυλών, ξαφνικά… θυμήθηκε
ότι υπάρχουν και υπάλληλοι οι οποίοι θα πεταχτούν στο δρόμο! Ώστε, τώρα δεν είναι προπαγανδιστές οι των κρατικών καναλιών, κύριοι τυχάρπαστοι της Αριστεράς,
που ξαμοληθήκατε να στήσετε τσαντήρια, μόλις είδατε υποψήφιους πελάτες; Ώστε τώρα σας «καίει» το… ρουσφετολογικό δίκτυο των υπαλλήλων των κρατικών καναλιών;
Τώρα πήρατε χαμπάρι ότι μιλάμε για χιλιάδες ανθρώπους που θα χάσουν τη δουλειά τους και, με τέτοια κρίση, που θα έχουν ελάχιστες πιθανότητες να βρουν αντίστοιχη
κάπου αλλού; Τώρα σας πήρε ο πόνος;

Κάποτε, σ’ αυτή τη χώρα, οφείλουμε να αντιμετωπίσουμε τα πράγματα με ψυχραιμία, με λογική και, κυρίως, με σύνεση. Αλλιώτικα, η κατηφόρα την οποία έχουμε
πάρει, δε θα έχει τελειωμό…