Φσσστ...και τελειώσατε!


Και που λες, μια χαρά όλα… Να όμως, έχω ένα  προβληματάκι… Για άλλους, καθόλου σοβαρό… Για μένα όμως, πολύ!

Μάλλον έξω είναι μέρα… Αν λάβουμε υπόψιν ότι η ώρα είναι δώδεκα και κάτι ψιλά αλλά όρκο δεν παίρνω! Τι λες; Θα σε τρελάνω; Ω, ζητώ ταπεινά συγνώμη, δεν είχα σκοπό κάτι τέτοιο. Απλά έχω πρόβλημα με την όραση μου. Δηλαδή  πιο συγκεκριμένα, δεν βλέπω τη τύφλα μου.

Όχι, σε καμία περίπτωση δεν είναι αυτό το πρόβλημά μου. Μια χαρά τυφλός είμαι και δεν έχω κανένα πρόβλημα… Τρώω, κοιμάμαι, δουλεύω, αγαπώ, αισθάνομαι, κάνω σεξ, ακούω, μιλάω, κινούμαι, διασκεδάζω, γράφω, διαβάζω, ιντερνετιάζομαι, εκνευρίζομαι, τσακώνομαι, ομορφαίνω και ενίοτε προξενώ και εντύπωση! Κάνω δηλαδή όλα εκείνα που ορίζουν ένα ανθρώπινο ον ως φυσιολογικό.


Με λίγα λόγια, αυτό που σας έλεγα… Αν και τυφλός, όλα καλά!

Είναι όμως κάτι που μου χαλάει αυτή την όμορφη εικόνα, που με ενοχλεί.

Λένε πως όταν χάσεις κάποια από τις αισθήσεις σου, μία άλλη αναπτύσσεται περισσότερο για να καλύψει εκείνη που μας… άφησε νωρίς!

Λογικό θα πείτε, ακούγεται κάτι τέτοιο. Η μαμά φύση δεν εκδικείται τα παιδιά της. Μπορεί να τα ταλαιπωρεί αλλά τα αγαπάει κιόλας και δεν τ’ αφήνει απροστάτευτα και φροντίζει εκεί που ήταν απρόσεχτη να διορθώνει εν μέρει, τα σφάλματά της.

Σίγουρα θα έχετε την περιέργεια νομίζω, να μάθετε τι έκανε στην δική μου περίπτωση και αντί να με βοηθήσει, με ταλαιπωρεί ακόμα περισσότερο, ενώ κανονικά θα έπρεπε να είναι πιο καλή μαζί μου… Διότι και το φαγητό μου τρώω ολόκληρο, και στους γονείς μου δεν αντιμιλάω, και την προσευχούλα μου κάνω το βράδυ, αλήθεια σας λέω, φιλώ σταυρό!

Που λέτε, εντελώς μεταξύ μας, η βλαμμένη η φύση, αντί να με προικίσει με λίγη παραπάνω γεύση για να αισθάνομαι καλύτερα  τα αγαπημένα μου φαγητά ή, να μου έδινε κάτι παραπάνω σε αφή για να αντιλαμβάνομαι καλύτερα την αίσθηση ενός νεανικού, σφριγιλού, όλο χυμούς και καμπύλες γυναικείου κορμιού ή λίγα ντεσιμπέλ παραπάνω ακοής για να επικοινωνώ καλύτερα  και να μην τρέχω να φτιάχνω βιονικά αυτιά που είναι και πανάκριβα στην εποχή της κρίσης που ζούμε, ξέρετε τι μαλακία πήγε κι έκανε;

Με… προίκισε με το δυσάρεστο εκείνο προνόμιο της δυνατής όσφρησης.

Πολλοί θα αναρωτηθείτε γιατί ενίσταμαι…

Ε ναι λοιπόν, ενίσταμαι και καταριέμαι την ρημάδα την φύση γι’ αυτό που έκανε διότι ζω ένα δράμα και θέλω να με καταλάβετε.

Ας τα πάρουμε με την σειρά. Δεν μπορώ να είμαι βρωμιάρης, μπρουτάλ ή τεστοστερονάτος που λένε μερικές – μερικές, διότι δεν μου αρέσει να με μυρίζω άσχημα, με αποτέλεσμα χωρίς να το θέλω, να χαρακτηρίζομαι δυστυχώς ως μετροσέξουαλ! Δεν μπορώ να βγω από το σπίτι μου με λίγα λόγια, χωρίς να πλύνω δόντια, χωρίς να έχω πλυθεί ολόκληρος, χωρίς να έχω φορέσει καθαρό σώβρακο, χωρίς να έχω ρίξει κολώνια, αχτένιστος και χωρίς να έχω ενυδατώσει επαρκώς την φάτσα μου, ακόμα κι αν η έξοδός μου είναι για να πετάξω τα σκουπίδια!

Κι αν αυτό δεν είναι πρόβλημα, έχω μία προσεγμένη εικόνα άλλωστε και αυτό δεν είναι κακό, τι γίνεται στην περίπτωση που όλοι οι άλλοι που έρχονται σε επαφή μαζί μου, άνθρωποι νορμάλ και χωρίς τα δικά μου προβλήματα, έχουν μια κανονική όσφρηση και δεν δίνουν δεκάρα τσακιστή για τις δικές μου παραξενιές και ιδιοτροπίες;

Δηλαδή, μπορείτε να με φανταστείτε σε ένα λεωφορείο, αστικό ή υπεραστικό, χωρίς επαρκή εξαερισμό; Δεν σας λέω τίποτα… Είμαι ένα παιδί θαύμα! Αφού γράφω ακόμα, κι αφού εσείς ακόμα με διαβάζετε, έχοντας μόλις επιστρέψει από ταξίδι τεσσάρων και πλέον ωρών πήγαινε – έλα, στην ιδιαίτερη πατρίδα μου το Ξηρόμερο, με ΚΤΕΛ της γραμμής, αντιλαμβάνεστε ότι είμαι άξιος συγχαρητηρίων!

Για να μην μιλήσω για τα εντός των τοιχών, λατρεμένα λεωφορεία και τρόλλεϋ, με τις ορδές των αλλοδαπών που κάνουν κατάληψη σε αυτά κι έχουν το κακό συνήθιο, όχι να μην χτυπάνε εισιτήριο, έχουμε υπουργό να ενδιαφερθεί γι’ αυτό και μάλιστα όχι όποιον κι όποιον αλλά τον Βαρουφάκη με τ’ όνομα. Όλοι λοιπόν αυτοί οι αλλοδαποί, έχουν το κακό ελάττωμα να θέλουν να κρατιούνται από τις χειρολαβές, οι οποίες αναθεματισμένες χειρολαβές είναι και ψηλά, με αποτέλεσμα η μασχάλη του συμπαθέστατου κατά τα’ άλλα Πακιστανού τουρίστα να είναι εκτεθειμένη στο ευαίσθητο πεδίο της όσφρησής μου και αυτό όπως αντιλαμβάνεστε με οδηγεί στο να καταριέμαι την ώρα και την στιγμή που δεν κουβάλησα μαζί μου ξυραφάκι να κόψω τις φλέβες μου.

Και μη βιαστείτε να με πείτε ρατσιστή, ξενόφοβο κτλ. … Με την οικονομική τους δυσπραγία έχω πρόβλημα και την έλλειψη κουλτούρας που ο καθένας κουβαλάει από τον τόπο που μας ήρθε και που υποθέτω ότι δεν περιλαμβάνει στις καθημερινές του συνήθειες την χρήση αποσμητικού.

Είπα την μαγική λέξη… Αποσμητικό…

Λοιπόν, εσύ που με διαβάζεις φόρεσες σήμερα αποσμητικό; Ξέρεις, είναι πολύ οικονομικά και σου προσφέρονται παντού με προσφορά δύο στην τιμή του ενός ειδικά αυτές τις μέρες που διανύουμε ακόμα την εκπτωτική περίοδο.

Κι αν για τον ταλαίπωρο Πακιστανό τουρίστα η αγορά ενός τέτοιου είναι πολυτέλεια, εσύ που έχεις πρόσβαση στο διαδίκτυο μέσω υπολογιστή, έξυπνου τηλεφώνου ή ταμπλέτας, δεν έχεις καμιά δικαιολογία αν την επόμενη φορά που σε συναντήσω καταλάβω ότι αμέλησες να φορέσεις αποσμητικό. Μέχρι τώρα, δεν ήξερες… Τώρα, δυστυχώς για σένα, έμαθες!

Όλα αυτά τα σκέφτομαι και τα φέρνω στο μυαλό μου, άσχετα με το δικό μου… πρόβλημα της όσφρησης, διότι εδώ που κάθομαι στο γραφείο μου και μυρίζω τον υπέροχο καφέ με άρωμα φουντούκι μιας αγαπημένης μου συναδέλφου, θυμήθηκα κάτι που έλεγε η μακαρίτισσα η γιαγιά μου που σήμερα την έφερα στο μυαλό και μ’ έκανε να χαμογελάσω!

« Πάλι έβαλες θερμοσίφωνα, τον λογαριασμό δεν το σκέφτεσαι; Μα τι θα γίνει μ’ εσάς τους νέους, κάθε μέρα μπάνιο κάνετε; Γι’ αυτό βρωμάτε… Εμείς μια φορά κάναμε μπάνιο κάθε δεκαπέντε μέρες, κάθε δεύτερο Σαββάτο και δεν βρωμάγαμε!»

Ασυναίσθητα λοιπόν, με φρίκη ανατρέχω σε αυτή την κατάσταση και πραγματικά αναρωτιέμαι… Λες το πλύσιμο μια φορά στις δεκαπέντε να είναι στάση ζωής για μεγάλη μερίδα του πληθυσμού, ντόπια και εισαγόμενη; Αν κάτι τέτοιο ισχύει, υπάρχουν δύο λύσεις… Πρώτη λύση να κυκλοφορώ με μάσκα, κάτι τέτοιο όμως για έναν πολυάσχολο και φέρελπι νέο όπως εγώ δεν είναι και ότι καλύτερο… Δεύτερη λύση, να εφαρμόσω κι εγώ την τακτική του μια φορά στις δεκαπέντε αναθεωρώντας την κοσμοθεωρία μου περί καθαριότητας!

Σε κάθε περίπτωση, η καθαριότητα είναι η μισή αρχοντιά ενός ανθρώπου που λέει κι ο λαός κι αν κάποιος θίχτηκε, ξυδάκι! Και σαπουνάκι απαραίτητα!


Άλλωστε με μια κίνηση καθαρίσατε. Πάρτε το αποσμητικό στο χέρι, κάντε ΄΄φσσστ… και τελειώσατε!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου