Διχάζεις ανόητε!

Είναι πλέον εμφανές ότι μπροστά μας ξεδιπλώνεται σιγά – σιγά μια πολιτική εκτροπή. Τα νήματα αυτής της αρρωστημένης κατάστασης που δυστυχώς αποτελεί κατάντια για το δημοκρατικό μας πολίτευμα κινεί, όσο ακραίο κι αν αυτό ακούγεται, ο πρωθυπουργός της χώρας, Αλέξης Τσίπρας.
Από την δεκαετία του ’80 κι έπειτα, είναι κοινή παραδοχή ότι οι ιδεολογίες πέρασαν στο περιθώριο. Νέα μοντέλα διακυβέρνησης, σωστά ή λάθος, δεν εξετάζονται σε αυτές τις γραμμές, έκαναν την εμφάνισή τους στο προσκήνιο. Η χώρα μας αναγκαστικά τα ακολούθησε ως μέρος ενός συνόλου, ως παίκτης ενός παγκόσμιου παιχνιδιού. Είναι κοινή παραδοχή πως αυτά τα μοντέλα διακυβέρνησης, οι ηγεσίες του τόπου την περίοδο αυτή της μεταπολίτευσης είτε δεν μπόρεσαν να τα εφαρμόσουν, είτε ακόμα χειρότερα -μερικές από αυτές- δεν θέλησαν να τα εφαρμόσουν, όπως έπραξαν άλλες προηγμένες οικονομικά χώρες. Το πολιτικό κόστος, λόγω του ότι η εκλογική τους πελατεία είχε πλήρη έλλειψη πολιτικής παιδείας, κρέμονταν ως ΄΄δαμόκλειος σπάθη΄΄ πάνω από τον λαιμό αυτών των ηγεσιών, με αποτέλεσμα σήμερα η χώρα να σέρνεται για έκτη χρονιά στον βούρκο των μνημονίων.

Ο ένας χρόνος διακυβέρνησης του τόπου για πρώτη φορά από ένα κόμμα που αυτοπροσδιορίζεται αριστερό, με δεκανίκι ένα κόμμα που πρεσβεύει θέσεις που κάποτε θεωρητικά κινούνταν στα άκρα της δεξιάς, αποδεικνύει περίτρανα πως οι ιδεολογίες πέθαναν!

Εντούτοις, ο πρωθυπουργός της χώρας κ. Α. Τσίπρας, τους τελευταίους μήνες, ειδικότερα μετά την επικράτησή τους στις εκλογές του Σεπτεμβρίου 2015, λόγω της έλλειψης επιχειρημάτων προς υπεράσπιση του τρίτου και κατά γενική ομολογία, σκληρότερου μνημονίου που η χώρα μας συνομολόγησε με τους δανειστές της, επιχειρεί να αποπροσανατολίσει την κουβέντα για το ζήτημα αυτό, ταΐζοντας την κοινή γνώμη με αναβίωση ιδεολογιών όπως η αριστερά της προόδου, η επάρατος δεξιά και ο σκληρός νεοφιλελευθερισμός, προτάσσοντας ηθικά πλεονεκτήματα τα οποία δεν υπάρχουν και αναβιώνοντας καταστάσεις κοινωνικού αυτοματισμού, στρέφοντας τη μία κοινωνική ομάδα κατά της άλλης, καταστάσεις οι οποίες οδηγούν χωρίς δεύτερη σκέψη σε εκτροπή τόσο του πολιτεύματος, όσο και της Δημοκρατίας.

Είναι δυστύχημα για την Ελλάδα, που αυτή την ιστορική στιγμή, όπου οι Ευρωπαϊκή Κοινότητα μας έχει στη γωνία και μας σφυροκοπά, να έχει έναν πρωθυπουργό ΄΄ελάχιστο΄΄ μικροτακτικιστή και μια κυβέρνηση ΄΄αχταρμά΄΄ που αδυνατεί να καταλάβει τι της γίνεται. Μετά από ένα χρόνο του ΄΄Τσιπροαριστερού χαβαλέ΄΄ στην εξουσία, η χώρα συνθλίβεται οικονομικά, χωρίς καμία προοπτική, η ηλίθια αντιμετώπιση του προσφυγικού, μας έχει ένα βήμα πριν την έξοδο απ’ τη συνθήκη Σέγκεν και παρ’ όλα αυτά  εκείνος  γιορτάζει. Αλλά όχι μόνον.  Τώρα υποκινεί το μίσος ανάμεσα μας. Προφανώς για να αποπροσανατολίσει. Σταλινικές μέθοδοι, τι  σπούδαζε τόσα χρόνια;
Κλείνοντας, φωνάζω, όχι ότι θα μ’ ακούσει, αλλά μόνο αυτό μπορώ να κάνω:
Διχάζεις, ανόητε!




Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου