Πλοπππ!


Πλοπππ! Περίεργος ήχος! Είναι ένας φελλός που μόλις έφυγε από το μπουκάλι του!!! Δεν ξέρω γιατί, εμένα όμως πάντα αυτός ο ήχος με έκανε να χαμογελώ… Δηλαδή στο παρελθόν, όχι σήμερα. Περί ορέξεως, κολοκυθόπιτα θα μου πείτε και το δέχομαι. Δοκιμάστε να κάνετε τον ήχο που κάνει ο φελλός όταν αφήνει το μπουκάλι του, με το δάχτυλο στο στόμα σας… Δεν είναι δύσκολο αν και πολλοί ζορίζονται. Εν πάση περιπτώσει, αν το καταφέρετε, δοκιμάστε να κάνετε το κόλπο αυτό σε ένα νήπιο που τσιρίζει ακατάπαυστα και χωρίς σταματημό, σε σημείο που να εύχεσαι να ζούσε σήμερα ο Ηρώδης! Ξέρετε τι θα συμβεί; Με έναν μαγικό τρόπο, οι τσιρίδες θα σταματήσουν! Δεν κάνω πλάκα. Δοκιμάστε το …

Γιατί όλη αυτή η κουβέντα για τους φελλούς; Διότι εκτός από τον υπέροχο ήχο του, ένας φελλός, μια κατσαρίδα και πολύ πιθανόν η Ζωή Κωνσταντοπούλου, θα είναι τα μοναδικά όντα, τα οποία θα επιβιώσουν ύστερα από ένα πυρηνικό ολοκαύτωμα!

Καλά η κατσαρίδα και η Κωνσταντοπούλου, έχουν  και ζωή και ψυχή –λέμε τώρα, ο φελλός όμως που κολλάει; Έχει ζωή ένας φελλός; Και η απάντηση, όσο περίεργο κι αν σας φαίνεται, είναι απλή και εύκολη…

Ναι, ένας φελλός ασφαλώς έχει και ζωή και ψυχή! Διότι πως αλλιώς μπορεί κάποιος να εξηγήσει την επιβίωση και την επίπλευση τόσων κούφιων εγκεφάλων, ανεξαρτήτως μνημονιακού χρώματος και πολιτικής κατάστασης; Πως μπορεί κανείς να εξηγήσει το γεγονός ότι η κάτω του μετρίου μετριότητα επιπλέει;

Δυστυχώς, δεν είναι ούτε τα μνημόνια, ούτε το κακό μας ριζικό, ούτε τα Ελοχίμ που απεργάζονται σενάρια καταστροφής και εξαφάνισης του έθνους μας. Αυτό, θα το καταφέρουμε μόνοι μας, απλά και ξεκάθαρα, για τον απλούστατο λόγω του ότι εθιστήκαμε στο δηλητηριώδες περιεχόμενο του μπουκαλιού που μας σερβίρεται, χωρίς να δώσουμε βάση στον φελλό που το εγκατέλειψε ξεφεύγοντας, κλείνοντας μας πονηρά το μάτι από τον αφρό της θάλασσας.

Πλοπππ, ο ήχος πλέον  με στοίχειωσε και δεν μ’ ευχαριστεί. Τον ακούω στον ύπνο μου και στο ξύπνιο μου. Στους ανθρώπους που συναντώ. Μου έχει καρφωθεί στο μυαλό. Κι όπως για μένα η ακοή είναι η πλέον σημαντική αίσθηση αφού δεν έχω την όραση μου, φοβάμαι ότι αυτό το πλοπππ, θα μου διαλύσει το νευρικό σύστημα. Κι όχι τίποτε άλλο, αλλά που να βρεθούν χρήματα στην εποχή μας για ψυχανάλυση.

Πλοπππ, πλοπππ, πλοπππ!


Βοήθειαααα!

4 σχόλια:

  1. Πάντα από μια κακή κατασκευή ενος μουσικού οργάνου έχουμε έναν κακό ήχο ένα κακό αποτέλεσμα όσον αφορά την ποιότητα ,ο ήχος από το άνοιγμα ενος μπουκαλιού μπορεί να είναι σχεδόν πάντα ο ίδιος το περιεχόμενο όμως μπορεί να είναι υπέροχο ,ο ήχος δεν σημαίνει τίποτα, τώρα αν υπάρχουν φελλοί με τους οποίους ότι και αν ταπώσεις κατά την αποσφράγιση θα εισπράξεις το απόλυτο τίποτα είναι γεγονός...Πρέπει να προσέχεις τι πίνεις, τι ακούς, τι διαβάζεις, τι ψηφίζεις ,τι προτείνεις, τι εμπιστεύεσαι ,τι εκτιμάς, η εκ των υστέρων διαπίστωση μπορεί να σε οδηγήσει να αναθεματίζεις η γεύση όμως έχει παραμείνει και άντε πάλι από την αρχή...Αλήθεια δεν είναι κουραστικό?
    Εγώ από όλα κρατώ τους ήχους της μουσικής...!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Καλημέρα κ. Νικολόπουλε, συμφωνώ σε όσα γράφετε... Εστίασα όμως στον... φελλό και τον ήχο του, ο οποίος έχει στοιχειώσει τα όνειρά μου και δεν βλέπω κάποιον τρόπο να απαλλαγώ από αυτόν...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Μόνο αν δεν θες να επιπλέεις θα σταματήσουν οι ήχοι των φελλών, διαφορετικά είναι απλό άρχισε να ακούς ότι κάνει τις στιγμές σου πιο γλυκές πχ το κελαΐδισμα ενός αηδονιού...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Ενδιαφέρουσα συμβουλή, σας ευχαριστώ θερμά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή