Το Βατοπέδι και η γυμνή αλήθεια



Εν μέσω της αξιολόγησης η οποία μένει ορθάνοιχτη και ποτέ δεν κλείνει με ότι κι αν αυτό σημαίνει, την επικαιρότητα ήρθε να ταράξει η απόφαση του δικαστηρίου που εξέταζε επί μια σχεδόν δεκαετία, την υπόθεση του Βατοπεδίου. Μια υπόθεση η οποία μόλυνε για πολύ καιρό, τόσο την πολιτική αλλά και την κοινωνική ζωή του τόπου. Άνθρωποι σπιλώθηκαν, υπολήψεις κηλιδώθηκαν, καριέρες καταστράφηκαν εξαιτίας της.
Δέκα χρόνια μετά, η δικαιοσύνη απεφάνθη ότι όλοι οι εμπλεκόμενοι, είναι αθώοι. Δεν θα σταθώ στην ουσία της υπόθεσης του Βατοπεδίου, η ιστορία άλλωστε αναλαμβάνει τώρα να την κρίνει. Εκείνο όμως που με απασχολεί και με βάση όλη αυτή την ιστορία γαργαλάει την σκέψη μου, είναι κατά πόσο όλοι όσοι μεθόδευσαν την ιστορία αυτή, οι πραγματικοί ένοχοι δηλαδή, θα καθήσουν στο σκαμνί. Το ερώτημα είναι φιλοσοφικό ασφαλώς, στην συνείδηση μου όμως, όλοι αυτοί, ευθύνονται στην πραγματικότητα για τον εκτροχιασμό της χώρας και το σύρσιμο της στο χάος και την άβυσσο των μνημονίων και της επιτροπείας.
Ένα δεύτερο γεγονός που η υπόθεση του Βατοπεδίου έφερε στο φως, είναι η έλλειψη παιδείας και κουλτούρας της ελληνικής κοινωνίας. Με τρόμο παρατηρώ ότι πλέον, έχουμε απαίτηση από τις ποινικές δίκες όποιος δικάζεται, να καταδικάζεται κιόλας! Δε μας ενδιαφέρει η ενοχή ή η αθωότητα. Μόνο η καταδίκη! Σημείο των καιρών θα μου πείτε… Ασφαλώς. Μπορεί όμως μια κοινωνία να προχωρήσει μπροστά με αυτή την μεσαιωνική λογική; Αυτές οι σκοταδιστικές λογικές είναι απόρροια της ανέχειας που βιώνουμε ως έθνος και αν τις αφήσουμε να κυριαρχήσουν, πολύ φοβάμαι, θα σημάνουν και τελειωτικό χτύπημα στην ελπίδα μας για έξοδο από την δίνη που μας έχει κυκλώσει.
Τέλος, ένα τρίτο γεγονός που μου έκανε εντύπωση, είναι η ξαφνική επανεμφάνιση των θεματοφυλάκων του κινήματος, των λίγων εκείνων οι οποίοι μένουν πιστοί στην ιδέα του ΠΑ.ΣΟ.Κ., οι οποίοι ξαναβγήκαν στην γύρα και επαναστάτησαν, κατακεραυνώνοντας με την κριτική τους τη Ν.Δ. στο σύνολο της! Τιμώ και σέβομαι τους αγωνιστές του κινήματος αλλά, θα πρέπει να τους θυμίσω ότι για την διάλυση τους δεν φταίει ούτε το Βατοπέδι, ούτε η Ν.Δ. Ας αναρωτηθούν λοιπόν τι πήγε λάθος και μείνανε τρεις κι ο κούκος. Ο εχθρός τους δεν είναι η Ν.Δ. αλλά ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α. και οι εμμονές τους. Αν θέλουν κάποια μέρα να έρθουν ξανά στα πράγματα, θα πρέπει να τροποποιήσουν το D.N.A. τους αλλιώς, θα μείνουν στην ιστορία να κονταροχτυπιούνται με το Κ.Κ.Ε. που ακόμα ονειρεύεται κολεκτίβες εργαζομένων και επαναστάσεις με το σφυροδρέπανο ανα χείρας.
Εν κατακλείδι, το συμπέρασμα που βγαίνει με βάση όλα τα παραπάνω είναι ότι η Ν.Δ., παρά τα λάθη, παρά τις αστοχίες της και τα ενοχικά και φοβικά σύνδρομα που την κατατρέχουν και παρά τα εμπόδια που συναντά στον δρόμο της, παραμένει η μόνη σταθερά αξιόπιστη πολιτικά δύναμη και το πιο γερό θεμέλιο που κρατά τον τόπο αυτό όρθιο. Γυμνή η αλήθεια αλλά ο πολιτικός πουριτανισμός πέθανε…

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου